Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CZ 7/19 AI generated

Supreme Court dismisses appeal when lower court overturns first-instance ruling on property ownership and contract validity.

Case Number IV CZ 7/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to overturn the first-instance judgment. The first court held that state-owned land could not be traded, rendering the purchase and sale contracts void and barring the claim for compensation. The appellate court disagreed, noting that declaring the land state property was premature and that the contracts' validity required further examination. The Supreme Court ruled that since the appeal did not address the merits of the case under the relevant procedural article, it could not review the substantive arguments made by the lower court.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 11 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court against a second-instance decision that sets aside a first-instance judgment and remands the case for retrial is limited to reviewing the legality of the remand; the Supreme Court cannot assess the merits of the dispute or the substantive arguments of the second-instance court.

Keywords

AI generated
appeal to Supreme Court remand for retrial merits of the case state-owned property contract validity procedural review civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 394 § 11 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 386 k.p.c.
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c.
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. należy zatem uznać za niezasadny.Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.jw
art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Stąd też umowa nabycia nieruchomości przez powoda i późniejsza umowa zbycia są nieważne, zatem powód nie ma podstaw do dochodzenia odszkodowania z art. 36 ust.
art. 3941 § 11 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 386 k.p.c
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art.
AI generated
IV CZ 2/20
Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds, upholding lower court's remand for non-exhaustive review of merits.
III Ca 2552/21
Appeal allowed; lower court dismissed payment order due to failure to serve defendant's objections and procedural errors.
VII Ga 312/25
Court partially allowed contractor's claim for construction services, dismissing counterclaim for damages due to lack of evidence.
I ACa 721/14
Appellate court partially allowed claim for additional works, dismissing most of the public procurement lawsuit against the municipality.
III Ca 1699/22
Appeal dismissed; court upheld compensation for easement creation separate from prior unauthorized use damages.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 7/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Monika Koba‎SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (poprzednio w G.)‎przeciwko Gminie K.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2019 r.,‎zażalenia strony pozwanejna wyrok Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 19 marca 2018 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie; rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawia orzeczeniu końcowemu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 marca 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) uchylił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 grudnia 2016 r., w sprawie z powództwa P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Gminie K., o zapłatę.Orzeczenie zaskarżył pozwany, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego i orzeczenie co do istoty sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W judykaturze Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że celem takiego zażalenia jest poddanie pod kontrolę prawidłowości uchylenia przez sąd drugiej instancji orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego postępowania, co może nastąpić jedynie w wypadkach przewidzianych w art. 386 k.p.c. Taka konstrukcja oznacza, że Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu zażalenia nie może oceniać stanowiska sądu drugiej instancji co do meritum sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu.

W sprawie taka sytuacja występuje. Sąd Okręgowy przyjął, że nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa i nie mogła być przedmiotem obrotu. Stąd też umowa nabycia nieruchomości przez powoda i późniejsza umowa zbycia są nieważne, zatem powód nie ma podstaw do dochodzenia odszkodowania z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. „o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym” (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1945 ze zm.). Sąd Apelacyjny dokonał odmiennej oceny prawnej, szczegółowo argumentując, że przynajmniej przedwczesne jest stwierdzenie, że nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa, a w konsekwencji wadliwe jest przyjęcie, że obie umowy były nieważne Takie stanowisko aktualizuje kwestię zasadności i wysokości żądania zgłoszonego w pozwie, pominiętą w wyroku Sądu Okręgowego.

Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. należy zatem uznać za niezasadny.Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.jw