Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 2/08 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request as differing legal views on same facts do not constitute grounds for retrial under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 2/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the applicant's request for a retrial, which was based on a conflicting legal opinion from a lower appellate court regarding the same factual situation. The applicant argued that the building on the disputed land should be excluded from the estate, but the court found this issue was already litigated and rejected in the original proceedings. The court held that a mere difference in legal qualification of established facts, without new evidence, does not satisfy the statutory requirements for a retrial under Article 403 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 381 k.p.c.; Art. 684 k.p.c.; A difference in legal assessment of the same established facts between courts does not constitute a ground for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code, as it does not involve new facts or evidence from which the party could not have benefited in the previous proceedings.

Keywords

AI generated
retrial grounds conflicting legal views Civil Procedure Code estate division new evidence requirement legal qualification procedural history

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. W trakcie prowadzonego przez nią
Art. 403 § 1 pkt 3 k.p.c.
podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Kierując się powyższymi przesłankami oraz treścią art. 410 §
Art. 684 k.p.c.
Zgodnie z art. 684 k.p.c. kognicją sądu w postępowaniu
Art. 381 k.p.c.
spóźnione w rozumieniu art. 381 k.p.c. i nieudowodnione.
Art. 394 § 1 k.p.c.
treść art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 1 k.p.c.
treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 W zw. z art. 13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w
art. 403 § 2 k.p.c
podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Kierując się powyższymi przesłankami oraz treścią art. 410 §

Cited Case Law

AI generated
I ACa 2/04

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 2/08

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSA Michał Kłos (sprawozdawca)

ze skargi wnioskodawczyni

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 30 marca 2004 r., sygn. akt II Ca (…)

w sprawie z wniosku E. Ś.

przy uczestnictwie D. J. O., W. K., A. S., D. O., M. Ot., T. L. K. i W. K.

o dział spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2008 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę E. Ś. o

wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu w

sprawie II Ca (…). Sąd wskazał, że wnioskodawczyni w skardze powołała się na

podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. W trakcie prowadzonego przez nią

postępowania o wydanie nieruchomości przyznanej jej mocą postanowienia kończącego

postępowanie, o którego wznowienie wniosła, okazało się, że posadowiony na tej

nieruchomości budynek stanowi część budynku usytuowanego również na terenie

nieruchomości sąsiedniej. Pogląd ten wyraził Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku

zapadłego w sprawie l ACa (…). W ocenie skarżącej oznacza to, że w skład dzielonego

majątku spadkowego, powinna wejść jedynie nieruchomość niezabudowana, co

uzasadnia obliczenie na nowo wartości przedmiotu spadku i wysokości spłat. Zdaniem

Sądu Okręgowego, w sprawie nie zachodzi podstawa wznowienia objęta art. 403 § 2

k.p.c. Stan faktyczny istniejący na gruncie był przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w

sprawie II Ca (…). Okoliczność, że budynek posadowiony jest na terenie nieruchomości

objętej działem oraz nieruchomości sąsiedniej była podnoszona w apelacji uczestników i

apelacja ta została oddalona. Odmienna ocena prawna innego sądu nie jest podstawą

wznowienia postępowania. Kierując się powyższymi przesłankami oraz treścią art. 410 §

1 k.p.c., Sąd Okręgowy uznał, że skarga podlega odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 403 §

1 pkt 3 k.p.c. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, że wyrok

dotyczący tego samego stanu faktycznego wydany przez inny sąd, zawierający

krańcowo odmienne ustalenia w zakresie stanu faktycznego, nie stanowi okoliczności

faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania, podczas gdy strona nie mogła

skorzystać z tych ustaleń w toczącym się postępowaniu, a mają one zasadnicze

znaczenie dla jej sytuacji prawnej oraz poprzez uznanie, że kwestia podnoszona przez

skarżącą byłą przedmiotem rozważań sądu w sprawie II Ca (…), podczas gdy sąd w

tamtej sprawie nie zajmował się problemem budynku jako części składowej

nieruchomości, a wyłącznie rozważał, czy nakłady poczynione na nieruchomość

wchodzą w skład spadku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga oparta została na podstawie wznowienia określonej w art.

403 § 2 k.p.c. Jak stanowi powyższy przepis, można żądać wznowienia w razie

późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które

mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w

poprzednim postępowaniu. Należy zgodzić się z twierdzeniem, że w sprawie l ACa (…)

Sąd Apelacyjny w B. wyraził odmienny pogląd prawny, niż ten, który legł u podstaw

postanowienia w sprawie II Ca (…). Stanowiska obu sądów zajęte zostały na gruncie

stanu faktycznego, który obu tym sądom był znany i sprowadzał się do konstatacji, że

budynek posadowiony został na terenie dwóch sąsiadujących ze sobą nieruchomości, w

tym na terenie nieruchomości objętej działem. Sytuacja, w której w dwóch różnych

postępowaniach sądy zajęły odmienne stanowiska prawne, nie jest objęta podstawą

wznowienia, o której mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Po pierwsze bowiem, nie należy do kręgu

okoliczności faktycznych. Po drugie, fakt posadowienia budynku na obu działkach był

uczestnikom postępowania działowego znany, co przyznaje skarżąca w uzasadnieniu

zażalenia. Okoliczność ta wynikała ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,

ustalona bowiem została przez biegłego, który stwierdził, że na spadkowej działce

znajduje się część budynku, obejmująca pomieszczenia administracyjne, biurowe,

usługowe oraz część sali kinowej. Zgodnie z art. 684 k.p.c. kognicją sądu w postępowaniu

o dział spadku objęte jest ustalenie z urzędu składu i wartości majątku spadkowego,

będącego przedmiotem działu. Do sądu zatem należało dokonanie odpowiedniej

kwalifikacji prawnej tego stanu faktycznego. Co więcej, twierdzenie, że ten stan rzeczy

winien zostać uwzględniony w orzeczeniu ustalającym wartość masy spadkowej było

przedmiotem apelacji uczestników. Podnosili oni, że w skład spadku wchodzi tylko

działka, budynek zaś jest przedmiotem nakładu Skarbu Państwa. W oparciu o powyższe

twierdzenie zarzucali naruszenie art. 684 k.p.c., polegające na braku należytego ustalenia

składu i wartości majątku spadkowego pozostałego po H. i M. małżonkach K., wnosząc o

zmianę zaskarżonego postanowienia i ustalenie, że w skład tego majątku wchodzi

jedynie działka gruntu. Apelacja ta została oddalona zgodnie ze stanowiskiem

wnioskodawczyni. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia zapadłego w sprawie II Ca

(…), zarzuty dotyczące faktu posadowienia budynku na obu działkach sąd ten uznał za

spóźnione w rozumieniu art. 381 k.p.c. i nieudowodnione. Nie jest to zatem okoliczność,

z której wnioskodawczyni nie mogła skorzystać w tym postępowaniu w rozumieniu art.

403 § 2 k.p.c.

W tej sytuacji należy zgodzić się z poglądem, że skarga nie opiera się na

ustawowej podstawie wznowienia. Mając powyższe względy na uwadze, jak również

treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 W zw. z art. 13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w

sentencji.