Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of new legal issue requiring precedent-setting resolution.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for review, ruling that the requested legal question did not meet the statutory criteria for admission. The appellant argued that courts must always appoint experts in joint property division disputes when opinions conflict, claiming this was a novel and difficult legal issue. The Court determined the question was not new, as existing case law had already addressed it without significant contradictions, and thus did not require a precedent-setting ruling.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if the legal question is new, unresolved, and of universal significance, rejecting appeals based on contested facts or existing judicial precedents.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 94/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku B. K.przy uczestnictwie J. K.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Ostrołęcez dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt I Ca 208/14, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Uczestnik J. K. w skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 17 października 2013 r. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie zagadnienia prawnego, ujętego w formie pytania „czy w toku postępowania o podział majątku wspólnego (dział spadku) tak Sąd I jak i II instancji jest zobowiązany, w ramach obowiązku ustalania składu i wartości dzielonego majątku, każdorazowo wzywać biegłych, których opinie zostały zakwestionowane w toku postępowania przez jego uczestników, dla wyjaśnienia zgłaszanych zastrzeżeń i wątpliwości, szczególnie w sytuacji istnienia w sprawie dwóch zupełnie odmiennych opinii dwóch biegłych?”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W wypadku powołania się na przyczynę przyjęcia skargi przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest przedstawienie problemu prawnego na tle konkretnych przepisów, przekonanie w drodze argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie nowe, dotychczas nierozwiązane, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzygnięciu, a także wykazanie, na czym polega jego uniwersalne znaczenie.Pytanie sformułowane przez skarżącego na uzasadnienie wniosku nie odpowiada tym założeniom.
Po pierwsze, nie można ujętej w nim kwestii uważać za trudną i powodującą poważne trudności w jej rozstrzygnięciu. Po wtóre, kwestia ujęta w pytaniu nie jest nowa, była już podejmowana w judykaturze, w której nie występują istotne rozbieżności, co, jak się wydaje, dostrzegł nawet sam skarżący, wskazując, że orzecznictwie wypracowano w tej kwestii dwa „nieco odmienne” stanowiska. W każdym razie, pytanie postawione przez skarżącego nie formułuje nadającej się do uogólnienia precedensowej kwestii prawnej, wymagającej zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy.
W istocie, skarżący poddaje pod ocenę zasadność jednego z zarzutów skargi kasacyjnej, co nie stanowi przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając stosownie do art. 510 § 2 k.p.c.