Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 92/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error affecting judgment outcome.

Case Number IV CSK 92/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by J. P. against the Second Instance Court's judgment. The appellant argued for obvious legal violations under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code, claiming the lower court failed to conduct its own evidence evaluation. The Court rejected this, ruling that the appellant did not demonstrate a glaring, obvious legal error without the need for deep analysis.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal violation with a clear impact on the judgment, requiring no deep legal analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal violation clear impact on judgment no deep analysis required civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.).Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., polegającym na niedokonaniu własnych ustaleń i nieprzeprowadzeniu oceny dowodów, co uniemożliwiło skontrolowanie jakimi motywami się kierował.
Art. 39821 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., polegającym na niedokonaniu własnych ustaleń i nieprzeprowadzeniu oceny dowodów, co uniemożliwiło skontrolowanie jakimi motywami się kierował.
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 92/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa J. P. ‎przeciwko "R." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w C. ‎o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego "R." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. przeciwko J. P. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 września 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda (pozwanego wzajemnego) od wyroku Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od J. P. na rzecz "R." Sp. z o. o. w C. tytułem kosztów postępowania kasacyjnego kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) w odniesieniu do powództwa głównego i kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta) co do powództwa wzajemnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w B. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 31 maja 2012 r. w ten sposób, że oddalił powództwo J. P., zasądził na rzecz R. sp. z o.o. w C. od J. P. kwotę 49 722,44 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 października 2010 r., oddalił apelację spółki R. w pozostałym zakresie oraz orzekł o kosztach postępowania. Ponadto wyrokiem uzupełniającym z dnia 12 listopada 2015 r. orzekł o obowiązku zwrotu przez J.P. spółce R. zwrotu wyegzekwowanego świadczenia w wysokości 108 239,75 zł oraz orzekł o kosztach związanych z wnioskiem restytucyjnym.Powód główny J.P. w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi połączył z naruszeniem przez Sąd drugiej instancji art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., polegającym na niedokonaniu własnych ustaleń i nieprzeprowadzeniu oceny dowodów, co uniemożliwiło skontrolowanie jakimi motywami się kierował.

Naruszenie to miało wpływ na treść wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie tej skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Jednolicie przyjmowane jest zapatrywanie, że dla wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej skarżący powinien wykazać, drogą odrębnego wywodu, że bez wątpliwości doszło do uchybień i naruszeń przepisów prawa materialnego lub procesowego, gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść orzeczenia albo jeśli podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają skargę.

Spełniające te wymogi naruszenie przepisów prawa powinno mieć postać kwalifikowaną, dostrzegalną bez potrzeby wnikliwej analizy prawnej i zagłębiania się w szczegóły sprawy. Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC z 2004 r., nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r, I PKN 341/01, OSNP z 2004 r. nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; 22 marca 2012 r., I PK 196/11 niepubl.; z dnia 7 września 2012 r., V CSK 529/11, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.).

Analiza wniosku i jego uzasadnienia na tle podstaw skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego wyroku nie pozwala na przyjęcie, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa, którego następstwem było jaskrawo nieprawidłowe orzeczenie. Nie zostały przedstawione argumenty prowadzące do wniosku, że zaskarżony wyrok stanowi konsekwencję niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni.W postępowaniu przed Sądem Okręgowym nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. db