Cassation appeal dismissed for failing to clearly specify the scope of the challenged judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants against a judgment ordering them to pay a debt. The defendants failed to clearly specify whether they challenged the appellate court's decision in its entirety or only in part, creating contradictory requests regarding the scope of the appeal. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for a valid cassation petition.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.; A cassation appeal must precisely and unambiguously indicate whether the challenged judgment is contested in its entirety or in part, and the scope of the requested relief, as the Supreme Court cannot review or alter parts of the judgment not explicitly challenged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 85/10
POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa J. C.-T.
przeciwko R.(...) Spółce z o.o. w L., R. P., N. P. i T. P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 maja 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych N. P. i T. P.
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
1)
odrzuca skargę kasacyjną;
2)
oddala wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Nakazem zapłaty z dnia 25 marca 2008 r. wydanym na podstawie weksla Sąd
Okręgowy w L. orzekł, że pozwani powinni solidarnie zapłacić powódce kwotę
158 000 zł z odsetkami w wysokości 10% w stosunku miesięcznym od dnia 6 marca
2007 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1 975 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W wyniku rozpoznania zarzutów pozwanych Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia
30 stycznia 2009 r. uchylił powyższy nakaz zapłaty i zasądził od pozwanych solidarnie
na rzecz powódki kwotę 50 132,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 marca 2007 r.
do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i zniósł wzajemnie między
stronami koszty procesu.
Po rozpoznaniu apelacji powódki oraz pozwanych N. P. i T. P., Sąd Apelacyjny
wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. z apelacji powódki zmienił zaskarżony wyrok w
ten sposób, że utrzymał w mocy w całości nakaz zapłaty z dnia 25 marca 2008 r.,
zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwotę 1975 zł tytułem zwrotu
kosztów procesu, oddalił apelację powódki w pozostałej części oraz w całości oddalił
apelację pozwanych i zasądził od nich na rzecz powódki kwotę 5 900 zł tytułem kosztów
postępowania apelacyjnego.
Od powyższego wyroku wnieśli skargę kasacyjną pozwani N. P. i T. P.. Jako
wartość przedmiotu zaskarżenia wskazali kwotę 158 000 zł. Stwierdzili, że zaskarżają
wyrok Sądu Apelacyjnego w całości a we wnioskach kasacyjnych wnieśli o uchylenie w
całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi,
który wydał zaskarżone orzeczenie, ewentualnie o uchylenie w części zaskarżonego
wyroku i jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powódki
kwoty 50 132,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 6 marca 2007 r. i zasądzenie
w obu wypadkach kosztów postępowania według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie
i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Wymagania
te
stanowią
konstrukcyjne
elementy
skargi
kasacyjnej.
Skarżący musi jasno i jednoznacznie wskazać, czy zaskarża wyrok w całości czy w
części, a jeżeli w części, to jaką część wyroku obejmuje skargą kasacyjną i w zgodzie
z podanym zakresem zaskarżenia określić w sprawach o prawa majątkowe wartość
przedmiotu zaskarżenia oraz sformułować wniosek kasacyjny o uchylenie lub uchylenie i
zmianę orzeczenia w całości lub w części, odpowiadającej zakresowi zaskarżenia.
Określenie to musi być precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, ponieważ decyduje o
przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, który nie może uchylić
ani uchylić i zmienić niezaskarżonej części orzeczenia Sądu drugiej instancji, nawet
jeżeli zapadło ono z pogwałceniem istotnych przepisów prawa (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Skarga kasacyjna pozwanych nie spełnia powyższych wymagań.
Po pierwsze wskazano w niej, że wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżony został „w
całości”, choć niewątpliwie pozwani nie mają interesu prawnego (gravamen) w
zaskarżeniu punktu drugiego wyroku, w którym Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki
w pozostałej części.
Po drugie, nawet jeżeli powyższe uchybienie uznać za zwykłą omyłkę pisarską, to
skarga kasacyjna zawiera sprzeczne ze sobą wnioski kasacyjne, które są także
niezgodne z zakresem zaskarżenia oraz wskazaną wartością przedmiotu zaskarżenia.
W pierwszym wniosku kasacyjnym pozwani żądają bowiem „uchylenia zaskarżonego
wyroku w całości”, co można uznać za żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku w
części utrzymującej w mocy nakaz zapłaty, tj. w części zasądzającej od pozwanych
solidarnie na rzecz powódki kwotę 158 000 z odsetkami w wysokości 10% w stosunku
miesięcznym od dnia 6 marca 2007 r. do dnia zapłaty i orzekającej o kosztach, co
odpowiada wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia (kwota 158 000 zł). Natomiast w
drugim, ewentualnym wniosku kasacyjnym, żądają uchylenia zaskarżonego wyroku „w
części”, bez wskazania w jakiej części, „i jego zmianę poprzez zasądzenie od
pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwoty 50 132,60 zł wraz z odsetkami
ustawowymi od dnia 6 marca 2007 r.”. Wskazuje to, że pozwani nie kwestionują
zaskarżonego wyroku w części uwzględniającej powództwo do kwoty 50 132,60 zł z
ustawowymi odsetkami od dnia 6 marca 2007 r. i zaskarżyli go jedynie w części
zasądzającej kwotę wyższą i wyższe odsetki, jednak taka konstatacja pozostaje w
sprzeczności z pierwszym wnioskiem kasacyjnym oraz podaną wartością przedmiotu
zaskarżenia, jak również ze wskazanym zakresem zaskarżenia wyroku Sądu drugiej
instancji. Wobec powyższych sprzeczności i niejasności, nie można ustalić, jaki jest w
istocie zakres zaskarżenia tego wyroku.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. odrzucił skargę
kasacyjną, jako nie spełniającą wymagań art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Wniosek powódki o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego został oddalony, bowiem związany był z wniesieniem pisma nazwanego
„odpowiedzią na skargę kasacyjną”, które jednak nie nosi tego charakteru, bowiem
złożone zostało po terminie określonym w art. 398 7 § 1 k.p.c. a zatem nie wywołuje
skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną, także w
zakresie kosztów postępowania.