Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and significant legal issues.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by M. C. and Z. C. against a lower court decision. The appellant failed to demonstrate that the First Instance Court committed obvious violations of substantive or procedural law. Consequently, the Court determined that the appeal did not meet the statutory requirements for admission under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises significant legal issues, requires interpretation of laws causing serious doubts, or is obviously meritorious; failure to substantiate obvious merit or significant legal issues results in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 83/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku M. C. i Z. C.przy uczestnictwie Z. P.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiuz dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt IV Ca 53/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 17 lipca 2015 r., opartej na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., uczestniczka postępowania Z. P. uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, na którą wskazują „istotne i oczywiste naruszenia przez Sąd Okręgowy w Radomiu przepisów prawa materialnego i postępowania”. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Uczestniczka nieskutecznie powołała się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżąca nie uzasadniła twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).
Uzasadnienie wniosku uczestniczki o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia podstaw skargi z całkowitym pominięciem aspektu „oczywistości” zarzucanych w ich ramach naruszeń prawa, mogącego prowadzić do stwierdzenia oczywistej zasadności skargi. Nie stwierdziwszy okoliczności, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. db