Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue, citing specific factual disputes.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a tax authority decision, ruling that the appellant failed to meet the statutory threshold for review. The appellant argued that specific municipal decisions regarding land ownership violated constitutional property rights and questioned the timing of title transfer. The court rejected these claims because they addressed concrete factual disputes already resolved by lower courts rather than presenting an unresolved abstract legal question requiring Supreme Court interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an important legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or reveals procedural invalidity; mere repetition of substantive arguments or specific factual disputes does not satisfy these requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 769/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa K. F.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Warmińsko - Mazurskiemuo zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstokuz dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 235/15, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powoda K. F. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które sformułował w formie pytań:
„1) na mocy której spośród decyzji Naczelnika Gminy D., wydanych w dniu 19 kwietnia 1978 r., Skarb Państwa stał się właścicielem gospodarstwa rolnego, zapisanego w Kw nr […] na M. F. i która z tych decyzji wywodzi szkodę w postaci utraty własności przedmiotowego gospodarstwa. Czy skutki takie wywołała pierwsza z decyzji tj. decyzja stwierdzająca, że przedmiotowe gospodarstwo stanowi własność Skarbu Państwa w stanie wolnym od obciążeń na rzecz osób trzecich, której nieważność została skutecznie stwierdzona przez organ nadzorczy czy druga z decyzji, tj. decyzja o przejęciu na własność jako opuszczonego gospodarstwa wolnego wraz z budynkami, 2) w którym momencie sporne gospodarstwo przeszło na własność Skarbu Państwa, czy w momencie wydania decyzji stwierdzającej czy w momencie ujawnienia tego faktu w księdze wieczystej, a w szczególności jaki był charakter wpisu w księdze wieczystej dotyczącej przejęcia spornego gospodarstwa;
3) czy pozbawienie własności nieruchomości na podstawie decyzji stwierdzającej, że gospodarstwo rolne stanowi własność Państwa w stanie wolnym od obciążeń na rzecz osoby trzeciej, której nieważność została skutecznie stwierdzona przez organ nadzorczy narusza zasady konstytucyjne wyrażone w art. 21 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.”.Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).
Pytania, które w skardze kasacyjnej sformułował skarżący nie mają cech zagadnienia prawnego w znaczeniu określonym wyżej. Dotyczą one bowiem szczególnego splotu okoliczności faktycznych ustalonych w sprawie i skutków prawnych, jakie powiązały z nimi sądy meriti. Powód nie oznaczył przepisów, w związku z wykładnią których miałaby powstawać zgłoszone przez niego wątpliwości, nie przedstawił związanych z nimi problemów ogólniejszej natury, poglądów doktryny i judykatury, których zróżnicowanie potwierdzałoby jego tezę o konieczności rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy jakiegoś zagadnienia prawnego, które miałoby znaczenie dla wyniku postępowania w sprawie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że chociażby ze względu na odmienny cel instytucji przedsądu i jej odrębne oraz kwalifikowane przesłanki, wskazanie i uzasadnienie okoliczności decydujących o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może polegać na odwołaniu się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W prawidłowo sporządzonej skardze kasacyjnej oba powyższe elementy muszą pojawić się oddzielnie i autonomicznie. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego wymagania nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie skarżącego.
Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie może się ono jednak ograniczać jedynie do powtórzenia ich treści, z pomięciem odpowiedniego wywodu jurydycznego (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ.). Skarga kasacyjna powoda nie zawiera spełniającego powyższe wymagania uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz – co do kosztów postępowania – art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:
Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. aj