Cassation appeal dismissed because the expert opinion evidence request was not renewed in the second instance.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's decision to reject the plaintiff's request to admit an expert accounting opinion. The plaintiff argued that the lower court violated procedural rules by denying the evidence, but the court found no grounds for cassation since the request was not renewed in the second instance. The court determined that the evidence request was unrelated to the plaintiff's claim regarding investment advice errors rather than accounting irregularities, rendering the appeal inadmissible under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 278 § 1 k.p.c.; Art. 227 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the contested procedural ruling, such as the rejection of an expert opinion request, was not challenged or renewed in the second instance proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 734/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa S. L.przeciwko W. S. i D. S. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie na jej oczywistej zasadności, która sprowadza się do wskazywania na naruszenie art. 278 § 1 w zw. z art. 227 k.p.c. przez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Nie można dopatrzeć się w treści skargi zarzutów mogących uzasadnić jej oczywistą zasadność. Wniosek skarżącej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu księgowości został złożony w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji i przez ten Sąd został oddalony. Postępowanie kasacyjne nie służy zaś kontroli prawidłowości postępowania pierwszoinstancyjnego, lecz postępowania apelacyjnego. Skarżąca nie ponowiła zaś swojego wniosku w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji.
Ponadto, z treści uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej i drugiej instancji wynika, że do oddalenia tego wniosku doszło, gdyż nie pozostawał on w związku z dochodzonym roszczeniem. Powódka zmierzała bowiem do wykazania, że poniosła szkodę na skutek błędnego doradztwa ze strony pozwanych co do kwestii inwestycyjnych, a nie nieprawidłowości w prowadzeniu przez nich księgowości. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Sąd nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla powódki w związku z brakiem wniosku w tym zakresie.
Z treści skargi wynika, że wniosek taki został złożony jedynie dla sytuacji, w której dojdzie do oddalenia skargi kasacyjnej (pkt 4 petitum skargi kasacyjnej). W związku z odmową przyjęcia jej do rozpoznania należało uznać, że wniosek w tym zakresie nie został złożony. jw