Supreme Court dismisses appeal for lack of special importance, citing procedural defects and no legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal, ruling it lacked the special importance required for review under Polish civil procedure law. The appellant argued a procedural defect under Article 3989 § 1(4) of the Code of Civil Procedure, but the Court found no evident violation of legal order. Consequently, the appeal was dismissed, and the appellant was ordered to pay the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it concerns a violation of the legal order evident on first inspection or a defect affecting the judgment's substance, not mere procedural irregularities without special public interest.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 726/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku M. D.przy uczestnictwie S. K., K. K. i X. K.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika S. K. kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W sprawie z wniosku M. D. przy uczestnictwie S. K., K. K. i X. K. o stwierdzenie zasiedzenia Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. zmienił na skutek apelacji uczestnika S. K. postanowienie Sądu Rejonowego w Z. VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w W. przez oddalenie wniosku. W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni uzasadniała wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.
Dotyczy to takiego orzeczenia, które w sposób widoczny już na pierwszy rzut oka narusza porządek prawny. Przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie stanowi, jak uzasadnia ją skarżąca, naruszenie przepisów postępowania, które samo nie daje wprost podstaw do oceny, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Nie może więc odnieść skutku odwołanie się w tym zakresie do uzasadnienia zarzutów skarg kasacyjnej, które na tym etapie postępowania nie podlegają właściwemu dla jej rozpoznania merytorycznemu badaniu i nie stanowią podstawy oceny przesłanek rozpoznania skargi kasacyjnej.W sprawie nie zachodzi nieważność postepowania przed Sądem drugiej instancji, która Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. przy uwzględnieniu stawek opłat za czynności radców prawnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu (tekst. jedn., Dz. U z 2013 r., poz. 490 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. db