Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, ruling that the raised legal question did not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review. The appellant attempted to challenge the lower court's finding on which party bore the burden of proof regarding vehicle parts, but the Court found the argument lacked the necessary abstract legal reasoning and demonstrated no serious interpretative difficulties. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 of the Civil Procedure Code, and the appellant was ordered to pay the respondent's costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, serious interpretative doubts, or procedural invalidity; mere disagreement with the lower court's factual assessment or specific application of law without demonstrating abstract legal conflict or serious difficulty does not meet these statutory requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 715/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa R. O. przeciwko E. Spółce Akcyjnej w S. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617 (trzy tysiące sześćset siedemnaście) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 8 lipca 2016 r., opartej na zarzutach naruszenia prawa materialnego, powód R. O. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które przedstawił w formie pytania: „na kim, w świetle art. 6 k.c. w zw. z art. 805 k.c. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (dawniej art. 16 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej) w zw. z art. 355 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 472 k.c., ciąży obowiązek udowodnienia, jakie części (oryginalne czy nieoryginalne) były zamontowane w pojeździe poszkodowanego w dacie szkody - ubezpieczycielu czy ubezpieczającym”.
W odpowiedzi na skargę pozwany E. S.A. z siedzibą w S. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.W skardze brak argumentacji prawnej, która byłaby właściwa dla wykazania przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jej wykazanie wymaga, poza sformułowaniem określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym i powołaniem przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania jurydycznej argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wyjaśnienia, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).
Przedstawiona przez skarżącego kwestia nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sposób, w jaki została ona sformułowana oraz uzupełniające ją wywody świadczą o tym, że powód zmierzał jedynie do poddania kontroli Sądu Najwyższego trafności zaskarżonego orzeczenia, nie zaś do wyjaśnienia istotnego, abstrakcyjnego problemu prawnego, który budziłby poważne i rzeczywiste wątpliwości, wymagające usunięcia w ramach rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Uzasadnienie wniosku w odniesieniu do powołanej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania sprowadza się do zaprezentowania własnych poglądów skarżącego na temat postawionego „problemu”, z pominięciem argumentów, które mogłyby przekonać, że jego rozwiązanie może stwarzać istotne trudności.
Skarżący pominął także, że stanowisko Sądu zostało osadzone w specyficznych okolicznościach faktycznych sprawy, co znalazło wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw