Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error in medical consent case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment. The plaintiff argued for an obvious legal error regarding medical information and consent procedures, but the court found the legal argument insufficient to meet the high threshold for admissibility. Consequently, the court determined that the lower courts correctly assessed the complex medical facts and the burden of proof without requiring a substantive review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error or a serious need for statutory interpretation, which requires more than a mere restatement of the substantive claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 715/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa M. G.przeciwko Szpitalowi […] w B. i P. […] Spółce Akcyjnej w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania UZASADNIENIEPowód M. G. wniósł o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2013 r. twierdząc, że uzasadnia to oczywista zasadność skargi, polegająca na błędnym zastosowaniu i naruszeniu przepisów prawa materialnego, powołanych w ramach podstaw skargi.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c.Uzasadnienie wniosku opartego na twierdzeniu o oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 14 stycznia 2014 r., IV CSK 428/13, niepubl.).Argumentacja jurydyczna powinna dotyczyć tak rozumianej „oczywistości”, nie może natomiast polegać - jak ma to miejsce w skardze powoda - na powtórzeniu, w zmodyfikowanej wersji, uzasadnienia podstaw skargi oraz na wyrażeniu własnego przekonania o oczywistym naruszeniu przepisów powołanych w ramach tych podstaw.
Należy dodatkowo zauważyć, że kwestia zakresu wymaganej informacji medycznej dotyczącej między innymi możliwych następstw zabiegu, jest znacznie bardziej złożona, aniżeli przedstawia to skarżący i ostatecznie zawsze podlega ocenie w konkretnych okolicznościach sprawy. Takiej oceny dokonał Sąd Apelacyjny w niniejszej sprawie, który też - inaczej niż wywodzi skarżący - nie twierdził, że dowód udzielenia (nieudzielenia) informacji obciąża pacjenta, lecz zaaprobował ustalenie Sądu pierwszej instancji, poczynione na podstawie dokumentacji lekarskiej i innych dowodów, iż zgoda na operację została udzielona i odebrana w sposób właściwy w danych okolicznościach oraz przyjął, że wykazanie okoliczności przeciwnych obciążało w takiej sytuacji drugą stronę.Nie stwierdziwszy przyczyny uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. [aw]