Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded without meeting statutory admissibility criteria.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the defendant company's cassation appeal against a lower court judgment ordering payment. The appellant argued the appeal was obviously justified under specific statutory grounds, but the court found no convincing evidence of a clear legal violation. Consequently, the appeal was rejected because it merely repeated arguments without demonstrating an obvious error visible without deep analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it is obviously justified, meaning a layperson can immediately see the clear legal error without detailed analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 701/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt XII Ga (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:
1. w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Pozwana spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 lipca 2016 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 czerwca 2015 r., którym Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 56 120 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 marca 2009 r., natomiast w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu.
Powołując się na obie podstawy określone w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ „…stawiane w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego mają charakter oczywisty (…)”.Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanej przez nią przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi - bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań - w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe.
Skarżąca nie przytoczyła argumentów świadczących o tak rozumianej oczywistości. Jej argumenty sprowadzają się jedynie do powtórzenia uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych i zaprezentowania subiektywnej oceny podjętego rozstrzygnięcia. Poza tym w swoich wywodach skarżąca zmierza do podważenia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku, nie bacząc na regulację zawartą w art. 3983 § 3 k.p.c.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw