Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already settled by prior rulings on Civil Code provisions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's decision awarding damages for the death of a close relative. The appellant argued that the case required a new interpretation of Civil Code articles regarding compensation before August 3, 2008. However, the court determined that this legal question had already been definitively resolved in previous rulings, rendering the current appeal inadmissible for establishing new precedent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the legal issue raised has already been conclusively settled by prior rulings, thereby lacking the necessary significance for the development of law or the establishment of a binding precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 699/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa A. T. i S. T.przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.o zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanego P. […] S.A z siedzibą w W. od wyroku Sądu Okręgowego w S. uwzględniającego powództwo A. T. i S. T. o zadośćuczynienie.Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył skargą kasacyjną pozwany uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wskazał na konieczność rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności zasądzenia zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej przed dniem 3 sierpnia 2008 r. tj. przed wejściem w życie art. 446 § 4 k.c. oraz dokonania w tym aspekcie wykładni art. 446 k.c. i art. 448 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Kwalifikacji takiej nie można przypisać sformułowanemu przez skarżącego zagadnieniu prawnemu, które rozstrzygnięte zostało przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10 (OSNC-ZD 2011, nr B, poz. 42), a wyrażony w niej pogląd, prezentowany w zaskarżonym wyroku, potwierdzony został w uchwałach Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r., III CZP 32/11 (OSNC 2012, nr 1, poz. 10), z dnia 7 listopada 2012 r. III CZP 67/12 (OSNC 2013, nr 4, poz. 45), z dnia 20 grudnia 2012 r., III CZP 93/12 (OSNC 2013, nr 7-8, poz.
84) oraz w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2014 r., III CZP 2/14 (niepubl.).Dokonana przez Sąd Najwyższy w powołanych orzeczeniach wykładnia art. 446 § 4 k.c. i art. 448 k.c. usuwa jednocześnie przedstawione przez skarżącego wątpliwości co do treści i znaczenia tych przepisów. Nie zachodzi tym samym także określona w art. 3989 § 1 pkt 2 podstawa do przyjęcia wniesionej skargi do rozpoznania.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. aw