Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue existed. The applicants argued that the lower court's assessment of legal ownership acquisition was erroneous and that procedural flaws occurred, but the court found these arguments unpersuasive. Consequently, the appeal was rejected because the cited legal questions did not raise serious doubts or require interpretation under the relevant statutory provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 326 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if a significant legal issue exists or if the lower court's decision creates serious doubts in legal interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 67/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku H. K. i S. K.przy uczestnictwie K. A. C., L. M. C., M. J. C. i S. M. K.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki L. M. C. kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali kilka argumentów. Po pierwsze, nie zachodzi nieważność postępowania spowodowana nieprawidłowym składem sądu.
Podkreślić w związku z tym należy, że Sąd Najwyższy w sprawie II PK 58/09 trafnie zauważył, iż skoro z mocy art. 326 § 2 k.p.c. przewodniczący może sam dokonać publikacji, to może też sam ponownie odroczyć termin publikacji. Po drugie, nie zachodzi oczywista zasadność skargi, szczególnie mająca wynikać z naruszenia związania oceną prawną dokonaną przez wcześniej orzekający w tej sprawie Sąd II instancji. Sąd ten dał bowiem jedynie wskazówki co do kierunku postępowania dowodowego, aby ustalić, czy zakres wniosku i zakres orzekania był tożsamy, ze względu na wyodrębnienie w toku trwania zasiedzenia prawa odrębnej własności lokalu.
Nie można przypisać Sądowi orzekającemu poprzednio przesądzenia, że w takiej sytuacji do okresu zasiedzenia prawa odrębnej własności lokalu można doliczyć okres zasiedzenia udziału w nieruchomości, o ile corpus się nie zmienił. Z powołanego w skardze kasacyjnej cytatu z 1 orzeczenia Sądu II instancji wręcz wynika, że tożsamość corpus oznacza jedynie możliwość orzekania w tej sprawie - mimo wyodrębnienia własności lokalu, Sąd będzie orzekał w przedmiocie żądania tym samym rodzajowo co zgłoszony we wniosku, nie został zaś przesądzony sposób rozstrzygnięcia.
Po trzecie, wskazane zagadnienia prawne w istocie nie budzą wątpliwości lub nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Oba dotyczą tego, czy posiadanie części składowej można uznać za współposiadanie całości rzeczy - rozstrzygnięcie problemu jest irrelewantne dla rozstrzygnięcia sprawy, bo i tak czasu posiadania udziału w prawie własności nie można zaliczyć na poczet czasu potrzebnego do zasiedzenia prawa odrębnej własności lokalu.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]jw