Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public law grounds and legal argumentation.

Sygn. akt IV CSK 658/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. Z.‎przeciwko Towarzystwu […] w B.‎o stwierdzenie nieważności uchwały i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 180,- (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 398 4 § 2 k.p.c.).Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w punkcie pierwszym tego artykułu należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania / postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl. /.Argumentacja uczestnika zawarta w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła powołana przesłanka.

Sąd drugiej instancji nie wykluczył, że członek stowarzyszenia, w ramach praw korporacyjnych, ma interes prawny w uzyskaniu orzeczenia ustalającego nieważność uchwały stowarzyszenia w przedmiocie wyboru członków zarządu. Ten pogląd prawny jest zgodny ze stanowiskiem skarżącego, a więc w tym zakresie zagadnienie prawne nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, którego treść zależy od oceny wskazanych przez powoda okoliczności uzasadniających istnienie interesu prawnego. W pozostałym zakresie zagadnienie prawne abstrahuje od treści żądania zgłoszonego w pozwie, skoro powód żąda ustalenia, że był członkiem zarządu także w okresie czasu objętym zaskarżoną uchwałą o wyborze nowych członków zarządu.

Analiza interesu prawnego musi nastąpić w oparciu o konkretne okoliczności faktyczne rozważone w ramach przyczyn istnienia interesu wskazanych przez stronę. Nie jest zatem możliwa odpowiedź generalna na tak sformułowane pytanie prawne zwłaszcza, że powód łączy w nim kwestię interesu prawnego do wniesienia powództwa o ustalenie kto i w jakim okresie pełnił funkcję w organie uprawnionym do reprezentowania stowarzyszenia, a więc w istocie ustalenia faktu, z kwestią uprawnienia do wniesienia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały.Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 10 pkt 21 oraz § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490). [aw]