Supreme Court dismisses bankruptcy appeal for lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.

Sygn. akt IV CSK 657/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie upadłościowej M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. […] w K. w przedmiocie wniosku M. S. o umorzenie pozostałej części zobowiązań niezaspokojonych w postępowaniu upadłościowym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej M. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt IX Gz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), albowiem „zaskarżone orzeczenie pozbawia M.

S. możliwości umorzenia zobowiązań niezaspokojonych w postępowaniu upadłościowym” oraz „zaskarżone orzeczenie narusza rudymentarne poczucie sprawiedliwości”.Dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.).

Sąd Najwyższy nie jest bowiem trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia, wnoszonym i rozpoznawanym nie tylko w interesie skarżącego, ale przede wszystkim w interesie publicznym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., I CSK 510/13, nie publ.). Skonfrontowanie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z motywami zaskarżonego postanowienie nie pozwala stwierdzić, żeby spełnione zostały przesłanki, na które powołuje się skarżący.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, BSN 2003, nr 5, poz. 8). W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie uzasadniono tego rodzaju wadliwości zaskarżonego orzeczenia ani tego rodzaju wadliwości postępowania przeprowadzonego przed Sądem drugiej instancji.Wskazać należy również, że zarzuty stawiane rozstrzygnięciu przez skarżącego dotyczące wadliwości w zakresie ustaleń faktycznych i oceny dowodów, zgodnie z art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c. nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy jest związany bowiem ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Wobec powyższego bezzasadny jest wniosek skarżącego zmierzający do rozpatrywanie w postępowaniu kasacyjnym nowych faktów i dowodów. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. l.n