Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or precedent conflict under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal to examination, citing the Civil Procedure Code. The appellant failed to demonstrate a significant legal issue or a conflict in judicial interpretation regarding the relevant property division statute. Consequently, the court applied the statutory requirements for admitting cassation appeals and dismissed the request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if the appellant proves a significant legal issue, a need for interpretation of laws raising serious doubts, or a conflict in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 641/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku K. B.przy uczestnictwie R. B.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w O.z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt IX Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez uczestnika skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na s. 2-4 na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania pytania, którego strona skarżąca na s. 3-4 nie osadza w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie analizy jurydycznej.Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana.
Skarżący nie wskazał bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 23 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. (Dz.U. 2010, nr 206, poz. 1367), ani też nie przekonał, że nadal występuje rozbieżność w orzecznictwie co do wykładni powyższego przepisu, zważywszy na ukształtowaną już linię orzecznictwa w postanowieniu SN z dnia 16 kwietnia 2014 r., V CSK 268/13 (niepobl.) i w uchwale SN z dnia 16 września 2015 r., III CZP 50/15 (Biul. SN 2015/9/7).W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). aw