Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded due to established legal interpretation of bad faith.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by W. W. and J. W. against a lower court ruling on adverse possession. The applicants argued for a specific interpretation of 'bad faith' regarding informal property transfers, but the Court found no serious legal question requiring review. The decision rests on the principle that the Supreme Court is bound by its own prior binding interpretation of 'bad faith' from 2001, rendering the current appeal obviously unfounded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously unfounded if the contested judgment does not clearly violate fundamental legal provisions or result from a manifest error of law that is evident without deeper analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 64/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku W. W. i J. W.przy uczestnictwie M. K.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniuz dnia 17 września 2014 r., sygn. akt VIII Ca 337/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący odwołali się do oczywistej zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001 OSNP 2004, nr 6, poz. 100.).
Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w wyżej wskazanym znaczeniu. Na gruncie zasiedzenia, przy nieformalnym obrocie nieruchomościami wszystkie składy Sądu Najwyższego wiąże wykładnia kwestionowanego pojęcia złej wiary dokonana w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego – zasadzie prawnej – z dnia 27 kwietnia 2001 r., III CZP 106/91 (OSNC 1992, nr 4, poz. 48), która została zastosowana przez Sądy meriti w sprawie.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n