Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to identify specific legal issues requiring interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a patient against lower court orders for involuntary psychiatric hospitalization. The appellant argued that the lower courts incorrectly interpreted the Mental Health Protection Act regarding the necessity of treatment versus admission. The Court rejected this because the cassation petition failed to explicitly identify a specific legal issue requiring interpretation or point out conflicting case law, merely restating the grounds for the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly identify a specific legal issue requiring interpretation or point out conflicting case law; merely restating the grounds for the appeal without linking them to these statutory prerequisites does not satisfy the requirements for admission to judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 64/07
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie z wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej B. przy uczestnictwie E.
W. o przyjęcie uczestniczki postępowania do szpitala psychiatrycznego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania
od postanowienia Sądu Okręgowego w B.
z dnia 21 grudnia 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 września 2006 r. Sąd Rejonowy w B. (sygn. akt V RNs
…/06) orzekł konieczność przyjęcia, w trybie art. 29 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994
r. o ochronie zdrowia psychicznego, do szpitala psychiatrycznego E. W., mimo
braku jej zgody. W sprawie ustalono, że E. W., ur. […]
od dłuższego czasu
zachowuje się w sposób wskazujący na występowanie zaburzeń i choroby
psychicznej, które nasiliły się wraz ze śmiercią jej matki we wrześniu 2003 r.
Sąd l instancji uznał, iż spełnione zostały przesłanki z art. 29 ustawy
o ochronie zdrowia psychicznego, a ocenę tę podzielił Sąd Okręgowy w B., który
postanowieniem z dnia 21 grudnia 2006 r. (sygn. akt II Ca …/06), oddalił apelację
uczestniczki postępowania.
Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżyła skargą kasacyjną uczestniczka
postępowania. Jako podstawę skargi wskazała naruszenie prawa materialnego
(art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie
art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego w związku z art. 316
§ 1 k.p.c. przez przyjęcie, że krótkotrwałość i motywacja leczenia uczestniczki, jak
i ewentualne skutki zaniechania leczenia uzasadniają stwierdzenie o konieczności
leczenia uczestniczki w szpitalu psychiatrycznym, a nie przyjęcie jej do szpitala
spowoduje znaczne pogorszenie jej stanu psychicznego, w sytuacji, kiedy poddała
się
ona
leczeniu
psychiatrycznemu
przynoszącemu
pozytywne
rezultaty.
Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła: 1) o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. z uwagi na rażące
naruszenie prawa materialnego, a tym samym oczywistą zasadność skargi
kasacyjnej, jak również wystąpienia w sprawie istotnych zagadnień prawnych
wymagających właściwej interpretacji; 2) o uchylenie zaskarżonego postanowienia
oraz postanowienia Sądu Rejonowego w całości oraz przekazanie sprawy temu
sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna między innymi
zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2) oraz wniosek
o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3). Wymagania istotne
skargi kasacyjnej są od siebie niezależne i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi
do rozpoznania nie może polegać na odwołaniu się do uzasadnienia jej podstaw.
Art. 3989 § 1 k.p.c. wymienia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania, które zachodzą, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących
rozbieżności
w
orzecznictwie
sądów,
zachodzi
nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Strona wnosząca o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna
zatem wyraźnie określić, która z wymienionych przesłanek - jej zdaniem zachodzi oraz twierdzenie to uzasadnić. Pełnomocnik skarżącej zamieścił co prawda
wniosek o przyjęcie skargi kasacyjne do rozpoznania, jednak należycie go nie
uzasadnił. W skardze tej nie sformułowano zagadnienia prawnego, ani nie
wskazano, które przepisy potrzebują wykładni.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
sprowadzające
się
do
uzasadnienia
podstawy skargi,
bez powiązania
z przesłankami, które Sąd Najwyższy ocenia pod kątem przyjęcia jej do
rozpoznania, nie czyni zadość istotnemu wymaganiu skargi, przewidzianemu w art.
3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Przedstawione w skardze kasacyjnej uzasadnienie podstawy kasacyjnej
należy także uznać za niewystarczające. Pełnomocnik skarżącej sporządził
sprawozdanie z przebiegu sprawy i zaproponował własną interpretację oceny stanu
faktycznego i oceny dowodu w postaci opinii biegłego.
W konsekwencji Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 398 6 § 2
k.p.c.).
jz