Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 620/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error despite claim of procedural violation.

Case Number IV CSK 620/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal for examination, ruling that the claim of an obvious legal error was not substantiated. The appellant argued that the lower courts incorrectly assessed the 'proper time' for bankruptcy filing based solely on specific statutory text, ignoring other evidence. The court rejected this because the appellant failed to demonstrate a clear, immediate violation of law warranting automatic rejection of the lower court's verdict.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1, art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious justice requires the appellant to separately prove a qualified, obvious legal violation evident without deeper analysis, resulting in a obviously flawed judgment.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious legal error Supreme Court procedure bankruptcy timing management liability

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 99 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł jak w sentencji pkt 2 na podstawie art. 99 k.p.c., art.
art. 39821 k.p.c.
99 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art.
art. 391 § 1
i art. 391 § 1 oraz § 6 pkt 6, § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
§ 6 pkt 6, § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
391 § 1 oraz § 6 pkt 6, § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 299 § 2 k.s.h
W ocenie skarżącego o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej przesądza fakt, iż Sąd drugiej instancji (podobnie jak Sąd pierwszej instancji) dokonał oceny kryterium „właściwego czasu” na ogłoszenie upadłości (w rozumieniu art. 299 § 2 k.s.h.) apriorycznie wyłącznie przez pryzmat treści art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III CSK 121/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance procedure rules.
I CSK 302/12

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 620/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W.‎przeciwko W. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwany W. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W ocenie skarżącego o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej przesądza fakt, iż Sąd drugiej instancji (podobnie jak Sąd pierwszej instancji) dokonał oceny kryterium „właściwego czasu” na ogłoszenie upadłości (w rozumieniu art. 299 § 2 k.s.h.) apriorycznie wyłącznie przez pryzmat treści art. 11 ust. 1 pr. upadłościowego.

Przyjęta przez Sąd drugiej instancji zawężająca ocena tego kryterium, zdaniem skarżącego, prowadzi do wypaczenia istoty odpowiedzialności członka zarządu z art. 299 § 1 k.p.c. Poza tym skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w odniesieniu do podstawy kasacyjnej wskazanej w pkt II 2 (naruszenia art. 382 k.p.c.). Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do rażącego pominięcia istotnej części materiału dowodowego przez niego zawnioskowanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).Skarżący nie wykazywał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu skarżący powołuje się ogólnie na dowód z akt innej sprawy nie wskazując, które konkretnie dowody i dlaczego mają usprawiedliwiać zaniechanie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości zaraz po zawiązaniu spółki. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł jak w sentencji pkt 2 na podstawie art. 99 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 391 § 1 oraz § 6 pkt 6, § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r. poz. 490. zm.: Dz.U. z 2015 r. poz. 617). l.n