Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet public law grounds requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a lower court judgment. The appellant failed to substantiate the public law grounds required by Article 3989 of the Civil Procedure Code, specifically lacking a clear legal issue or obvious violation of substantive law. Consequently, the court refused to examine the appeal and awarded the appellant the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly request admission and provide separate, deep legal argumentation for public law grounds; mere citation of facts or lack of novelty does not suffice for admission.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 620/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Ł. S.przeciwko J. […] Spółce Jawnej z siedzibą w P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w L.z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt IX Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza na rzecz powoda od pozwanej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
Argumentacja skarżącego powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiły omawiane przesłanki. Nie zawiera ono wywodów uzasadniających istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością, dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie lub wskazującego na istniejące rozbieżności. Nie jest wystarczającym uzasadnieniem przytoczenie i powołanie się na stan faktyczny sprawy. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.
Nie zostały również wskazane argumenty przemawiające za oczywistością skargi kasacyjnej; wskazanie bowiem na istnienie interesu publicznego, bez wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty i widoczny prima facie, nie pozwala na przyjęcie, że zachodzi oczywistość uchybień w zakresie stosowania lub wykładni prawa. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. z 2013 r., poz. 490). [l.n]