Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error requiring Supreme Court review.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant M. P. against the Regional Court's decision regarding inheritance and co-ownership termination. The appellant argued for a legal error but failed to demonstrate an obvious contradiction between the lower court's ruling and statutory law. The court rejected the appeal because the appellant's submission focused on factual disputes rather than meeting the strict threshold for obvious legal violations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if the appellant demonstrates an obvious legal error or contradiction with the law; otherwise, the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 616/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku M. R.przy uczestnictwie M. P. i J. P.o dział spadku i zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. P.od postanowienia Sądu Okręgowego w E.z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną uczestniczki postępowania M. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 10 kwietnia 2013 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w I. zważyć należy, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa przez sądy oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego.
Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, implikuje poddanie jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących ją do przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka ( prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
Tym wymogom skarżąca nie sprostała, albowiem fragment skargi kasacyjnej poświęcony tej kwestii nie wskazuje, w czym przejawia się owa „oczywistość” naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. nie publikowane postanowienia SN: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08), lecz stanowi obszerną polemikę z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd Okręgowy oraz uzasadnieniem prawnym zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wobec nie wykazania przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. [aw]jw