Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal argumentation proving obvious merit under civil procedure law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding a payment claim. The appellant argued that the lower courts failed to appoint a new expert neurologist due to contradictions in existing evidence, but the Supreme Court found the request for admission lacked independent legal reasoning. The court ruled that the appellant merely repeated the substantive arguments without demonstrating an obvious violation of procedural rules, which is required for the 'obvious merit' exception.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious merit requires independent legal argumentation proving an obvious violation of law without analyzing the merits of the contested judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 6/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa B. R.przeciwko P. Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt V ACa 105/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Powódka B. R. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2015 r., opartej na podstawie naruszenia art. 286 w zw. z art. 227, art. 217 § 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 378 § 1 w zw. z art. 328 k.p.c., uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przyczyną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Według skarżącej, oczywistą zasadność skargi należy wiązać z rażącym naruszeniem art. 286 k.p.c., wynikającym niepowołania przez Sądy obu instancji dowodu z opinii innego biegłego neurologa w sytuacji, gdy wnioski opinii przedstawionej w sprawie pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej w stosunku do merytorycznej motywacji skargi i zmierzającej do wykazania „oczywistości” w rozumieniu powołanego przepisu.Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi powódki, które zawiera jedynie, ujęte w skróconej formie, powtórzenie uzasadnienia jednego z zarzutów skargi.
Tożsamość argumentacji przedstawionej w ramach uzasadnienia wniosku i uzasadnienia podstaw skargi oznacza, że ocena wskazanych okoliczności byłaby w istocie równoznaczna z niedopuszczalnym na tym etapie postępowania rozstrzyganiem o zasadności podstaw skargi; przy takim bowiem ujęciu wniosku jego oceny nie można dokonać bez szczegółowej analizy materiału dowodowego.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. aj