Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 591/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as claim lacks obvious merit due to missing evidence of damage.

Case Number IV CSK 591/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal against a first-instance judgment dismissing a claim for unpaid rental fees for work clothes. The appellant argued the lower court erred in rejecting an expert valuation, but the court found the claim obviously unfounded because the appellant failed to provide specific documentation regarding the quantity, date of loss, and value of the missing items. Consequently, the court held that the statutory requirement for obvious merit was not met, as the appellant could not establish the necessary facts to justify the expert examination.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 6 k.c.: A cassation appeal is not admissible if the judgment is obviously justified, requiring the appellant to prove the lower court's decision was clearly erroneous based on established facts and evidence.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious merit requirement rental contract liability burden of proof damage expert valuation evidence

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, strona skarżąca wskazywała na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; s.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Nie można zatem czynić Sądowi drugiej instancji zarzutu z niedopuszczenia takiego dowodu.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 6 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, strona skarżąca wskazywała na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; s.
art. 6 k.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Nie można zatem czynić Sądowi drugiej instancji zarzutu z niedopuszczenia takiego dowodu.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 591/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa ,,C…” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R.‎przeciwko ,,F...” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w L.‎z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Strona powodowa ,,C…” spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2017 r., w którym oddalono apelację tej strony od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2016 r. W wyroku Sądu Okręgowego oddalono powództwo strony powodowej.W skardze kasacyjnej powoda podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, strona skarżąca wskazywała na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; s. 9 - 10 skargi).

W skardze sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Dokonując analizy uzasadnienia obu orzeczeń Sądów meriti, uzasadnienia skargi kasacyjnej i zawartych w niej prawnych motywów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku skarżącego - nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie można bowiem przyjąć, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu.W rozpoznawanej sprawie strona powodowa domagała się zapłaty od strony pozwanej za wydaną jej - na podstawie umowy najmu – odzież roboczą, która nie została zwrócona stronie powodowej (wynajmującemu; umowa nr […]).

W toku postępowania rozpoznawczego strona pozwana (najemca) kwestionowała wysokość żądanej przez powódkę kwoty, ponieważ strona powodowa nie przedstawiła w tym zakresie odpowiednich dokumentów obrazujących ilość wydanych i niezwróconych rzeczy, ich zużycie i wartość. Na stronie powodowej ciążył bowiem obowiązek wykazania tych okoliczności (art. 6 k.c.).Sąd Apelacyjny prawidłowo stwierdził, że dla ustalenia wysokości należnej stronie powodowej kwoty z tytułu umowy najmu rzeczy było wykazanie przez nią nie tylko ogólnej ilości niezwróconych rzeczy, ale także wskazanie dat, w jakich poszczególne elementy niezwróconych rzeczy uległy zniszczeniu lub zagubieniu oraz ogólnej wartości tych rzeczy.

Chodziło bowiem o prowadzenie jasnej i czytelnej ewidencji wynajmowanych i serwisowanych rzeczy, miarodajnej m.in. do ustalenia ilości i wartości wydanych i niezwróconych sztuk odzieży (s. 14 - 15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji trafne okazało się stanowisko Sądu Apelacyjnego, że wniosek strony powodowej o weryfikację zasadności kwoty powództwa w wyniku powołania biegłego, był o tyle bezprzedmiotowy, iż z braku przedstawienia biegłemu pełnych danych wyjściowych (odpowiedniej dokumentacji ewidencyjnej) nie można było uzyskać odpowiednio miarodajnego dowodu w postępowaniu (s. 15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).

Nie można zatem czynić Sądowi drugiej instancji zarzutu z niedopuszczenia takiego dowodu.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj a.ł.