Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CSK 59/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on civil damages for personal injury due to lack of clear legal error.

Case Number IV CSK 59/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's decision. The plaintiff argued that the lower court violated Article 445 § 1 of the Civil Code regarding compensation for personal injury, but the Supreme Court found no obvious legal error. The court determined that the amount awarded was not grossly disproportionate and that the case did not present a significant legal issue requiring Supreme Court review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue, as the Supreme Court's review is limited to ensuring uniform interpretation and correcting obvious legal errors.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility personal injury damages obvious legal error grossly disproportionate award civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 445 § 1 k.c.
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 445 § 1 k.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
– Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 1 k.p.c.
53), co nie miało miejsca.Z przedstawionych przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. – Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
– Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 445 § 1 k.c
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 445 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
– Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 1 k.p.c
53), co nie miało miejsca.Z przedstawionych przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
– Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I PKN 341/2001
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, Nr 6, poz.
III PRN 39/70
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 1970 r., III PRN 39/70, OSNCP 10971, Nr 3, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 59/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa L. N.‎przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej […] w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013 r. zasądził od […] Towarzystwa Ubezpieczeń SA […] w W. na rzecz powoda kwotę 102 000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę jakiej powód doznał na skutek wypadku, któremu uległ w dniu 22 marca 2006 r., ustalił odpowiedzialność pozwanego za przyszłe, ewentualne skutki tego wypadku oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Apelacja powoda została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] wyrokiem z dnia 11 października 2013 r. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 445 § 1 k.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił oczywistą jej zasadnością.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna wobec tego, że przysługuje od prawomocnego orzeczenia, ma więc ograniczony zakres, a jej podstawowym celem jest zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa. Ten szczególny charakter skargi powoduje, że Sąd Najwyższy dokonując, w ramach przesądu, oceny skargi, bada czy wystąpiły ustawowe przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania, to jest czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, czy zachodzi nieważność postępowania lub czy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Przesłanka wskazana przez skarżącego w sprawie nie występuje.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że ta przesłanka występuje wówczas gdy orzeczenie narusza prawo w sposób oczywisty, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla każdego dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, Nr 6, poz. 100).W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty świadczące o takim kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny.

Należy ponadto zauważyć, że określenie wysokości zadośćuczynienia należy do sądów meriti, a zakwestionowanie przez Sąd Najwyższy kwot przyznanych z tego tytułu mogłoby nastąpić tylko wtedy, gdyby były one rażąco niewspółmierne do wszystkich ustalonych aspektów sprawy (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 1970 r., III PRN 39/70, OSNCP 10971, Nr 3, poz. 53), co nie miało miejsca.Z przedstawionych przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. – Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]