Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 562/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding land registry court jurisdiction.

Case Number IV CSK 562/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by P. Sp. z o.o. against the lower court's decision in a company registration dispute. The appellant argued that the land registry court lacked jurisdiction to review the validity of the supervisory board's appointment, claiming obvious procedural and substantive violations. The court rejected this, noting the issue was already extensively settled in its own precedent and that the appellant failed to demonstrate a significant legal question or obvious violation of law required for cassation admission.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court admits a cassation appeal only if a significant legal issue exists or an obvious violation of law is proven, rejecting appeals based on unsettled questions already resolved in existing jurisprudence.

Keywords

AI generated
cassation appeal admission significant legal issue land registry court jurisdiction obvious violation of law company registration dispute supervisory board validity civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.
art. 3987 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3987 § 1 k.p.c. odpowiedzią na skargę kasacyjną jest pismo procesowe wniesione w terminie dwutygodniowym od doręczenia skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3987 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3987 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CSK 108/08
II CSK 179/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.
II CSK 600/13
Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds, ruling individual interest does not override public interest.
II CSK 281/14
Supreme Court dismisses appeal on mandatory mortgage registration error due to lack of evidence in land registry. The court ruled the lower court correctly rejected the creditor's request. The decision emphasizes strict procedural requirements for land registry entries. The court found the appellant failed to prove the mortgage existed at the time of application. Consequently, the appeal was rejected as unfounded. The judgment upholds the principle of formal correctness in land registry procedures. This case clarifies the burden of proof for mortgage registration disputes. The ruling reinforces the finality of land registry entries under Polish law.
II CSK 377/13
Supreme Court dismisses appeal; land registry court lacks jurisdiction to judge contract validity in registration proceedings.
III CKN 372/00
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 marca 2015 r., II CSK 281/14, niepubl.; z dnia 4 kwietnia 2014 r., II CSK 377/13, niepubl.; z dnia 27 kwietnia 2001 r., III CKN 372/00, niepubl.; z dnia 25 września 2014 r., II CSK 722/13, niepubl.; z dnia 30 października 2013 r., II CSK 67/13, niepubl.).
II CSK 722/13
Supreme Court quashes lower court decision for exceeding statutory scope of knowledge in land registry proceedings.
II CSK 67/13
Supreme Court vacates lower rulings on land registry entry due to failure to interpret marital property transfer agreement correctly.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III CSK 121/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance procedure rules.
I CSK 302/12
III SK 65/11
I CSK 176/06
Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to substantiate legal issue under Civil Procedure Code.
II UK 108/08
też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2006 r., I CSK 176/06, niepubl.; z dnia 5 września 2008 r., II UK 108/08, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CSK 175/07, niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 562/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo - akcyjnej z siedzibą w R.‎przy uczestnictwie L. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawca P. sp. z o.o. siedzibą w R. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie z udziałem L. S. A. z siedzibą w W. o wpis. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c. Skarżący wskazał, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne:

a) czy sąd wieczystoksięgowy jest uprawniony do samodzielnego badania lub kwestionowania okoliczności objętych kognicją Sądu rejestrowego w ramach wniosku o wpis danych do rejestru przedsiębiorców; czy wydanie orzeczenia w postępowaniu o stwierdzenie wadliwości uchwały powołującej członków rady nadzorczej podmiotu będącego stroną umowy ma wpływ na ocenę skuteczności zawarcia tej umowy przez zarząd tego podmiotu powołany wadliwie powołanej rady nadzorczej; w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 2: czy sąd wieczystoksięgowy jest uprawniony do badania i rozstrzygania okoliczności co do wadliwości lub jej braku w powołaniu rady nadzorczej lub zarządu podmiotu, będącego stroną umowy, której treść i skutki mają zostać ujawnione w ujawnione w księdze wieczystej.

Zdaniem skarżącego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na oczywiste naruszenia przez Sąd drugiej instancji ad quem zarówno procedury cywilnej, jak i prawa materialnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak zostało przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jeżeli skarżący jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).Skarżący nie wykazał powołanej we wniosku przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w powyżej wskazanym rozumieniu.

Zagadnienie, na które wskazano w skardze kasacyjnej, tj. zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego w postępowaniu o wpis wielokrotnie było przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 marca 2015 r., II CSK 281/14, niepubl.; z dnia 4 kwietnia 2014 r., II CSK 377/13, niepubl.; z dnia 27 kwietnia 2001 r., III CKN 372/00, niepubl.; z dnia 25 września 2014 r., II CSK 722/13, niepubl.; z dnia 30 października 2013 r., II CSK 67/13, niepubl.). Na gruncie tego orzecznictwa Sądu Najwyższego zagadnienie powołane przez skarżącego nie posiada cech zagadnienia nowego i takiego, które nie zostało dotąd dostatecznie wyjaśnione w judykaturze.Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).Zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego podniesione w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie uzasadniają twierdzenia o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Skarżący nie wykazał zatem powołanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w powyższym rozumieniu.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy oddalił wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W postępowaniu kasacyjnym, w którym skargę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, koszty zastępstwa procesowego mogą być przyznane tylko w razie wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Zgodnie z art. 3987 § 1 k.p.c. odpowiedzią na skargę kasacyjną jest pismo procesowe wniesione w terminie dwutygodniowym od doręczenia skargi kasacyjnej. Odpowiedź na skargę kasacyjną uczestnika postępowania zawierająca wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wpłynęła do Sądu Okręgowego w B. w dniu 19 sierpnia 2015 r., tymczasem pełnomocnik otrzymał odpis skargi kasacyjnej w dniu 3 sierpnia 2015 r. Odpowiedź na skargę kasacyjną została zatem złożona z naruszeniem przypisanego terminu. Takie pismo procesowe nie może być uznane za odpowiedź na skargę kasacyjną (por. też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2006 r., I CSK 176/06, niepubl.; z dnia 5 września 2008 r., II UK 108/08, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CSK 175/07, niepubl.). l.n