Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and rejects defendant's costs request.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the appellant's cassation appeal to examination, citing the absence of an obvious legal error. The appellant argued the lower court's decision was legally flawed, but the court found no clear contradiction with undisputed legal provisions. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 of the Civil Procedure Code, and the defendant's request for procedural costs was also denied.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may admit a cassation appeal only if it raises a significant legal issue or is obviously justified; mere disagreement with a lower court's interpretation does not constitute an obvious legal error warranting admission.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 558/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa G. M. przeciwko "W. " Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Gminy K. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w T.z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt VI Ga (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagań przewidzianych w tym przepisie może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżący powołał jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tej przesłance, to jest przesłance oczywistej zasadności skargi, wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 30 czerwca 2015 r. IV CSK 780/14).Ocena twierdzeń skarżącego w aspekcie wskazanej przesłanki nie uzasadnia wniosku o takiej nieprawidłowości wyroku, iżby można było przypisać mu znamię orzeczenia nielegalnego, bo sprzecznego z elementarną wiedzą prawniczą.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym został oddalony.
Żądanie tych kosztów, zgłoszone w odpowiedzi na skargę kasacyjną, pozwana związała wyłącznie z postulowanym w tej odpowiedzi (jedynym) żądaniem oddalenia skargi kasacyjnej, natomiast odpowiedź nie zawierała wniosku o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, co nastąpiło. Nie można było, zatem przyjąć, iż i w takiej sytuacji wykonywane zastępstwo prawne wymagało wynagrodzenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01 i z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12, nie publ.).