Criminal compensation claim dismissed; cassation rejected for lack of procedural grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a prisoner seeking compensation from the investigative detention office. The appellant argued that the lower court's refusal to appoint legal counsel violated his rights, but the court found no procedural flaws in the first-instance proceedings. Consequently, the Supreme Court ruled that the cassation lacked the specific grounds required for admission under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; Art. 117 § 5 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the first-instance proceedings were not invalid and the appeal does not obviously warrant a new trial based on the established facts and legal reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 552/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w R. o zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego;
3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w [...] radcy prawnemu A. J. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 listopada 2013 r., w którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. (k. 1318 i n. akt). W wyroku tym oddalono roszczenie powoda skierowane przeciwko Skarbowi Państwa Aresztowi Śledczemu o zadośćuczynienie pieniężne. W skardze kasacyjnej pełnomocnika powoda podnoszono zarzuty naruszenia art. 24 § 1 k.c., art. 448 k.c. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 października 2006 r. w sprawie spisu wyborców w wyborach do rad gmin (…).
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący podnosił, że nastąpiła nieważność postępowania oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.). Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie obu wyroków Sądów meriti i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiedź strony pozwanej na skargę kasacyjną (art. k. 1405 - 1407 akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zadośćuczynienie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. Nie ma podstaw do akceptacji stanowiska skarżącego, że nastąpiła nieważność postępowania przed Sądem pierwszej instancji, której bezzasadnie nie dostrzegł Sąd Apelacyjny.
Zdaniem skarżącego, o takiej nieważności świadczy oddalenie kolejnych wniosków powoda o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, co w konsekwencji miało doprowadzić do pozbawienia go obrony jego praw. Tymczasem Sąd rozpoznający sprawę cywilną w żadnym stadium postępowania nie ma obowiązku ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu (art. 117 § 5 k.p.c.). Uwzględnienie wniosku zainteresowanej strony zawsze jest poprzedzone odpowiednią analizą sytuacji prawno - procesowej i osobistej wnioskodawcy, co zostało przekonywająco umotywowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (por. s. 16-17 tego uzasadnienia; k. 1348-1349 akt sprawy).
Nie ma też uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że wniesiona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Pozwany przekonywająco wykazał brak naruszenia dóbr osobistych powoda odbywającego karę pozbawienia wolności (s. 24 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., §§ 6, 13, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Odstąpiono z obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.