Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 548/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CSK 548/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for review, citing the absence of an obvious legal violation. The applicants argued that the lower court's decision involved a clear breach of law, but the court found no prima facie error warranting Supreme Court intervention. Consequently, the appeal was rejected, and the applicants were ordered to pay the procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if there is an obvious violation of law or a serious need for uniform interpretation, as it is not a third instance for correcting every error.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious legal error third instance uniform interpretation procedural costs civil procedure code supreme court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
233 k.p.c, z uwagi na jednoznaczną treść art. 3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 1 i w związku z § 6 pkt 7 oraz § 12 ust.
§ 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 233 k.p
art. 3983 § 3 k.p.c
233 k.p.c, z uwagi na jednoznaczną treść art. 3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02, OSNC 2004 r., Nr 3, poz. 49
postanowienie z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02, OSNC 2004 r., Nr 3, poz. 49).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 548/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku M. K. i M. K. ‎przy uczestnictwie I. S. i J. H. S.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ograniczony tymi przesłankami dostęp do Sądu Najwyższego wiąże się z charakterem skargi kasacyjnej jako środka nadzwyczajnego środka prawnego zmierzającego do podważenia prawomocnego już orzeczenia i tylko w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba uzyskania wypowiedzi Sądu Najwyższy z uwagi na jego funkcje ustrojowe, a więc sprawowanie nadzoru judykacyjnego, w tym zapewnianie jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych.Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.

Jak wynikałoby z pisma wnioskodawców z dnia 23 sierpnia 2016 r., jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazali oni oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Powołanie się na tę przesłankę wymaga - jak wyjaśniono w orzecznictwie - wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych badań lub dociekań.

Chodzi więc o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji (por. postanowienie z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02, OSNC 2004 r., Nr 3, poz. 49). Po analizie zaprezentowanych w powołanym piśmie argumentów, Sąd Najwyższy, nie dostrzega, aby w sprawie niniejszej przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, w rozumieniu wyżej podanym, była spełniona.Ubocznie dodać można, że wyłączone jest oparcie skargi kasacyjnej na zarzucie naruszenia art. 233 k.p.c, z uwagi na jednoznaczną treść art. 3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 1 i w związku z § 6 pkt 7 oraz § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).aj