Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CSK 548/10 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to submit required justification for admission.

Case Number IV CSK 548/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by J. K. against a lower court's rejection of her claim for payment. The appellant's lawyer failed to provide the mandatory justification required for the Supreme Court to admit the appeal for review. Consequently, the court ruled that the procedural defect rendered the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 1, 3 k.p.c.: A cassation appeal must contain a request for admission and its justification; failure to provide this justification within the prescribed term results in the dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal admission requirement justification failure procedural defect Civil Procedure Code dismissal of appeal supreme court

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
art. 3986 § 1 k.p.c.
podstawie art. 3986 § 1 k.p.c. pełnomocnika powódki do uzupełnienia braku skargi
art. 3986 § 3 k.p.c.
podstawie art. 3986 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 1 k.p.c
podstawie art. 3986 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 548/10

.

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W. - Oddziałowi w B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 9 grudnia 2009 r.,

odrzuca skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Powódka J. K. wniosła od wyroku Sądu Okręgowego w L.

z dnia 9 grudnia

2009 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego

w C. z dnia 30

kwietniu 2009 r., którym oddalono powództwo o zapłatę przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziałowi w B., skargę kasacyjną, opierając ją na

podstawie naruszenia prawa materialnego.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2010 r. pełnomocnik powódki został

wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez zawarcie wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz przedstawienie jego uzasadnienia,

w terminie tygodniowym pod rygorem jej odrzucenia.

W wykonaniu tego zarządzenia pełnomocnik powódki w piśmie procesowym

z dnia 9 marca 2010 r., skierowanym do Sądu Okręgowego w L., oświadczając, że

składa wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie,

opisał w skrócie przebieg rozmowy ze swoją mocodawczynią co do sporządzenia

skargi kasacyjnej i zastępowania jej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym,

przedstawił jej ogólną sytuację zdrowotną i majątkową oraz powołał się na

trudności związane z przedstawieniem okoliczności uzasadniających przyjęcie

skargi do rozpoznania.

Skarga ta została przedstawiona Sądowi Najwyższemu, który zważył,

co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie tego wniosku. Ponieważ skarga

nie spełniała tego wymagania Przewodniczący w Sądzie Okręgowym wezwał na

podstawie art. 3986 § 1 k.p.c. pełnomocnika powódki do uzupełnienia braku skargi

w tym zakresie. Mimo wezwania, pełnomocnik nie przedstawił jednak uzasadnienia

wniosku. W piśmie złożonym w wykonaniu zarządzenia nie wskazano żadnych

okoliczności mających wykazać którąkolwiek z przesłanek przyjęcia skargi do

rozpoznania.

Wobec nieusunięcia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi

kasacyjnej podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.