Supreme Court dismisses appeal in land registry dispute, ruling no obvious legal error exists in the court's decision.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. L. J. against a lower court decision that revoked a joint ownership entry in the land registry. The appellant argued for obvious procedural and substantive legal violations, but the court found no such errors. The lower court correctly identified that the notarial deed lacked the necessary legal basis to override the prior gift agreement and existing warning entry.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not admitted for consideration if there are no grounds to assert it is obviously justified due to violations of procedural or substantive law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 545/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku M. L. J.przy uczestnictwie I. L. J.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 13 lutego 2015 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca M. L. J. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 lutego 2015 r., w którym uchylono wpis prawa współwłasności w całości i oddalono wniosek wnioskodawcy. Postanowienie to zapadło w wyniku wniesienia apelacji przez uczestniczkę postępowania J. L. J. od wpisu dokonanego przez Sąd Rejonowy z dnia 25 września 2014 r.W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnoprawnego (pkt 1-3 skargi). Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wyjaśniał, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona z powodu istotnych i oczywistych naruszeń przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego i materialnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę, Sad Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie istnieją podstawy do twierdzenia, że złożona skarga jest oczywiście uzasadniona z racji naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego i materialnego.
Sąd wieczystoksięgowy trafnie zauważył, że wpis z dnia 2 kwietnia 2013 r. jest niezgodny z treścią rozporządzenia majątkowego wynikającego z umowy darowizny z dnia 7 marca 2013 r. W wyniku tej ostatniej umowy darowizny, dokonanej na rzecz A. J. J., darczyńca – I. L. J. pozostawała współwłaścicielką nieruchomości w 3/24 i kolejny obdarowany M. J. (wnioskodawca w obecnej sprawie) nie mógł od I. L. J. nabyć skutecznie udziału w wysokości większej, tj. 15/48 części. W księdze wieczystej pojawił się ponadto odpowiedni wpis ostrzeżenia (w dziale III, k. 244 - akt księgi wieczystej).
W tej sytuacji Sąd wieczystoksięgowy nie tylko badał formalno-prawne podstawy wpisu do księgi wieczystej w postaci samej treści i formy wniosku, dołączone do wniosku dokumenty oraz treść księgi wieczystej (m.in. wpisy we wspomnianym dziale III; art. 6288 § 2 k.p.c.). Był ponadto uprawniony badać także i to, czy treść aktu notarialnego z dnia 27 lutego 2014 r. pozwalała na uznanie darowizny z dnia 27 lutego 2014 r. za prawnie skuteczną w świetle istniejących przepisów prawa i mogącą tym samym stanowić materialno-prawną podstawą wpisu w dziale II księgi wieczystej.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. [l.n]