Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to separately justify admissibility request under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a judgment in a debt collection case. The appellant argued that citing the grounds of the cassation complaint was sufficient to justify the request for its admission. The court held that the justification for admitting a cassation complaint and the grounds of the complaint itself serve distinct legal functions and must be separately articulated. Consequently, the appeal was rejected because it lacked the required independent legal argumentation proving the obviousness of the complaint's admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: The justification for admitting a cassation complaint and the grounds of the complaint are independent elements; the appellant must provide separate legal argumentation demonstrating the obviousness of admissibility, which cannot be inferred merely from labeling the grounds as 'flagrant'.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 502/07
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa M. Ł. i M. Ł.
przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bankowi Polskiemu SA
w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 3 lipca 2007 r.,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. oddala wniosek
powodów
postępowania kasacyjnego.
o zasądzenie
kosztów
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 lipca 2007 r.
pozwany wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej,
dla
uzasadnienia
Przedstawiwszy
wniosku
przytaczając
uzasadnienie
podstaw
in
extenso
podstawy
skargi.
skargi
skarżący
stwierdził:
„W/w
uzasadnienie podstaw skargi kasacyjnej jest jednocześnie uzasadnieniem wniosku
o
przyjęcie
uzasadnionej
niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania
z
uwagi
na
w/w
rażące
naruszenie
jako oczywiście
prawa
materialnego
i procesowego, albowiem podstawy kasacyjne (3-9) są tożsame z przesłankami
w/w wniosku (10-16)”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Uzasadnienie
to powinno zawierać wyodrębnioną jurydyczną argumentację przekonującą o tym,
że powołana przez skarżącego przesłanka rzeczywiście w sprawie zachodzi.
Z treści skargi wynika, że skarżący uznał za wystarczające dla spełnienia
obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania odwołanie się
do
jej podstaw.
Taki pogląd
jest
błędny.
Jak już
zostało
wielokrotnie
w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione, uzasadnienie podstaw skargi
kasacyjnej i wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania pełnią odmienną funkcję,
stanowiąc niezależny i samodzielny element skargi kasacyjnej (por. postanowienia
SN z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52).
Jeżeli skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona,
powinien w celu wykazania tej przesłanki przedstawić jurydyczną argumentację,
wyjaśniającą, w czym ta oczywistość się wyraża i uzasadnić to twierdzenie, przy
uwzględnieniu, że „oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna,
niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05). Samo opatrzenie
zarzucanych naruszeń określeniem „rażące” w żaden sposób nie prowadzi do
wykazania „oczywistej” zasadności skargi opartej na tych zarzutach. Zbadanie,
czy w sprawie zachodzi przesłanka przewidziana w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., tak jak
została ujęta w skardze, wymagałoby uprzedniego przeanalizowania zasadności
podstaw skargi kasacyjnej, co jest niedopuszczalne na tym etapie postępowania
i całkowicie sprzeczne z istotą wymagania wykazania przesłanki uzasadniającej
przyjęcie skargi do rozpoznania.
Skarga pozwanego nie zawiera zatem wymaganego prawem uzasadnienia
wniosku o przyjęcie do rozpoznania, co uzasadnia jej odrzucenie (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC
2006, nr 4, poz. 75), o czy Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 398 6 § 3 k.p.c.
Wniosek powodów o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania nie został
uwzględniony, jako połączony z wnioskami o odmowę przyjęcia skargi do
rozpoznania lub jej oddalenie.