Cassation appeal dismissed for inadmissibility as it relied solely on factual findings and evidence assessment errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by H. M. against the Regional Court's judgment regarding compensation and a name change order. The appellant argued that the lower court improperly evaluated evidence and violated procedural rules, but the Supreme Court ruled that such arguments are inadmissible under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected because it lacked a valid legal ground, and the request for state-funded legal aid was also denied.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based exclusively on complaints regarding the ascertainment of facts or the evaluation of evidence is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 445/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa H. M.przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G., Prokuraturze Rejonowej w G. i Sądowi Rejonowemu w K.o zapłatę, rentę i nakazanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 października 2013 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu kasacyjnym, 3) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 października Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda H. M. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 lutego 2013 r. oddalającego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w G., Prokuraturze Rejonowej w G. i Sądowi Rejonowemu w K. o zapłatę kwoty 1800.000 zł z tytułu odszkodowania i zadośćuczynienia, o rentę oraz o nakazanie pozwanemu przeprowadzenie z urzędu zmiany imienia i nazwiska powoda z uwagi na szkodę wyrządzoną upublicznieniem jego nazwiska. Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód wniósł skargę kasacyjną.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance, jaką jest oczywista zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). W podstawach skargi kasacyjnej wskazano natomiast na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.). Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. art. 227 k.p.c. Sąd drugiej instancji – w ocenie skarżącego – dokonał oceny zgromadzony w sprawie materiału dowodowego w sposób nieprawidłowy i dowolny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów – jak wielokrotnie wskazywał w swym orzecznictwie Sąd Najwyższy – jest niedopuszczalna (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z dnia 24 marca 2009 r., III CSK 331/08, niepubl.; z dnia 24 czerwca 2009 r., III CSK 73/09, niepubl.; z dnia 25 czerwca 2010 r., III CSK 107/10, niepubl., z dnia 16 stycznia 2015 r., III CSK 308/14 niepubl.). Mając powyższe na uwadze, Sad Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. art. 3983 § 3 k.p.c.).Wniosek pełnomocnika o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym został oddalony.
Wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnej, opartej na wadliwych podstawach, nie może zostać uznane za udzielenie pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSCN 2008, nr 3, poz. 41; z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, niepubl.; z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSCN-ZD 2011, nr C, poz. 72).Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego, mając uwadze jego trudną sytuację materialną (art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).