Supreme Court dismisses wife's appeal on lack of standing while allowing husband's appeal regarding parental authority termination.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the wife's cassation appeal because she was not a party to the second-instance proceedings, rendering the lower court's decision inapplicable to her. Conversely, the court accepted the husband's appeal, noting he was properly represented despite the wife's absence. The decision rests on the legal principle that spouses acting jointly to terminate guardianship create separate legal relationships, requiring individual adjudication and precluding joint standing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 73 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: When spouses jointly seek to terminate guardianship, they establish separate legal relationships; therefore, a spouse not participating in the second-instance proceedings lacks standing to file a cassation appeal against the final judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 396/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa T. U.przeciwko małoletniej N. U.przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w R.o rozwiązanie przysposobienia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej A. S.-U. i T. U.od wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt […], 1. odrzuca skargę kasacyjną w odniesieniu do A. S.-U., 2. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną T. U.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powoda T. U. od wyroku Sądu Rejonowego w R. z 17 czerwca 2019 r. w sprawie z powództwa A. S. i T. U. przeciwko N. U. o rozwiązanie przysposobienia. Wcześniej apelacja powodów od wymienionego wyroku Sądu Rejonowego w R. została odrzucona w części wniesionej przez A. S., postanowieniem tego Sądu z 11 września 2019 r. (k. 360).Powodowie wspólnie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie trzech istotnych zagadnień prawnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego przysługuje stronie od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji (art. 3981 § 1 k.p.c.).
W niniejszej sprawie postępowanie apelacyjne, wobec prawomocnego odrzucenia apelacji w części dotyczącej powódki, toczyło się bez jej udziału, a zatem wyrok Sądu Rejonowego stał się w stosunku do niej prawomocny. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że powódka uprawniona była do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej, skoro rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jej nie obejmowało. Zasadniczo każdy współuczestnik sporu działa w imieniu własnym (art. 73 § 1 k.p.c.), a wyjątkiem jest jedynie przypadek współuczestnictwa jednolitego, które występuje, gdy z istoty spornego stosunku prawnego wynika, że wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników (art. 73 § 2 k.p.c.), co oznacza, że sprawa musi zostać rozstrzygnięta jednolicie w stosunku do wszystkich z nich.
W tej ostatniej sytuacji czynności współuczestników działających są skuteczne wobec niedziałających.Sytuacja taka nie zachodzi w przypadku współuczestnictwa małżonków wspólnie przysposabiających małoletniego, gdy dochodzą oni jednym pozwem rozwiązania przysposobienia lub też wspólnie wnoszą apelację od wyroku oddalającego to żądanie. Z chwilą przysposobienia wspólnie przez małżonków powstają bowiem dwa odrębne i niezależne od siebie stosunki przysposobienia, a zatem dopuszczalne jest rozwiązanie jednego z nich przy dalszym istnieniu drugiego (zob. orz.
SN z 2 marca 1955 r., II CR 1749/54; wyr. SN z 8 sierpnia 1967 r., I CR 120/67; wyr. SN z 4 grudnia 1968 r., II CR 375/68). Stan ten determinuje konieczność odrębnego badania przesłanek przysposobienia (lub jego rozwiązania) oddzielnie w stosunku do każdego z małżonków, a co za tym idzie współuczestnictwo powodów w sprawie nie jest współuczestnictwem jednolitym.W konsekwencji, skoro wskutek odrzucenia apelacji powódki nie była ona stroną postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w R., nie przysługuje jej skarga kasacyjna od wydanego przez ten Sąd wyroku, co skutkowało odrzuceniem skargi w odpowiedniej części jako niedopuszczalnej na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.W pozostałym zakresie Sąd Najwyższy uznał, że istnieją przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Poza argumentacją skarżącego Sąd Najwyższy wziął z urzędu pod rozwagę (art. 39813 § 1 zd. 2 k.p.c.), że na etapie postępowania apelacyjnego powód był pozbawiony władzy rodzicielskiej nad małoletnią N. U., dla której ustanowiono opiekę. Opiekun nie brał jednak udziału w postępowaniu apelacyjnym, co wskazuje prima facie, że pozwana nie była w sprawie należycie reprezentowana. Okoliczność ta winna być wzięta pod uwagę przez Sąd Najwyższy rozpoznający skargę kasacyjną pod kątem ewentualnej oceny tego, czy w sprawie doszło do nieważności postępowania.jw