Cassation appeal dismissed as no serious legal question or obvious merit existed regarding statute of limitations.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The defendant argued that the lower court failed to consider a statute of limitations claim under the Civil Code, but the court found no obvious merit to this argument. Consequently, the appeal was rejected because it did not raise a serious legal issue requiring cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a serious legal question or is obviously meritorious, such as when a judgment relies on a clearly erroneous interpretation of law or an obviously invalid procedural act.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 348/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa J. J.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […] w […].o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwany Skarb Państwa - Wojewoda […] w […] w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 listopada 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie aby skarga była oczywiście uzasadniona, co zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.
Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Taka sytuacja nie zachodzi w odniesieniu do orzeczenia zaskarżonego skargą kasacyjną.
Niewątpliwie nieuwzględnienie podniesionego zarzutu przedawnienia dochodzonego roszczenia z powołaniem się na art. 5 k.c. może mieć miejsce wyjątkowo. Nie budzi jednak poważniejszych wątpliwości stanowisko Sądu drugiej instancji, że szczególne okoliczności ustalone w sprawie mogły uzasadniać ocenę, że uzasadniały one zastosowanie art. 5 k.c. w odniesieniu do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw