Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and objective justification under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the applicant failed to substantiate any legal issues requiring its resolution. The applicant merely expressed subjective doubts without demonstrating divergences in case law or specific legal questions for the Court to answer. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible under the statutory requirements for cassation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to objectively substantiate legal issues or demonstrate divergences in case law, as subjective doubts alone do not justify Supreme Court review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 302/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. K. przeciwko L. Spółce z o.o. w S. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej M. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I ACa 338/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazała na występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych.
Żadne z nich nie zostało jednak w skardze kasacyjnej właściwie uzasadnione tak, aby wykazać, że wymagają one rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W szczególności nie ujawniono, że wywołują one rozbieżności w orzecznictwie czy piśmiennictwie. Są to zatem subiektywne wątpliwości samej skarżącej. Co więcej, nie skonkretyzowano zagadnień prawnych ani pytań, na jakie Sąd Najwyższy miałby odpowiedzieć. Skarżąca oczekuje wypowiedzi o charakterze „akademickiego wywodu”, a nie wypowiedzi co do dopuszczalności umownego częściowego wyłączenia prawa żądania rozliczenia nakładów najemcy po zakończeniu umowy najmu oraz sformułowania wytycznych co do sposobu wykładni umów przez sądy, co, oczywiście, ani nie jest dopuszczalne, ani możliwe.
Przedstawione zagadnienia prawne nie spełniają zatem wynikających z orzecznictwa Sądu Najwyższego wymagań co do tego, kiedy zagadnienie prawne uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarga, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie jest też oczywiście uzasadniona – lektura zaskarżonego wyroku nie dowodzi oczywiście nieprawidłowego wyłożenia albo zastosowania prawa przez Sąd.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.