Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet legal admission requirements under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review, finding the applicant failed to meet statutory admission criteria. The applicant argued that the death of a co-owner before filing a land registry entry should affect the proceedings initiated by another co-owner, but this argument lacked legal context and specific case law support. The court determined that without demonstrating a serious legal question or judicial inconsistency, the appeal could not be admitted for consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to demonstrate a serious legal question, judicial inconsistency, or procedural invalidity in the grounds submitted.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 294/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. S.o założenie księgi wieczystej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt V Cz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej przez wnioskodawczynię A. S. skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na s. 2 na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania pytania czy śmierć współwłaściciela przed złożeniem wniosku o założenie księgi wieczystej powinna, czy też nie powinna mieć wpływu na tok postępowania wieczystoksięgowego zainicjowanego wnioskiem innego współwłaściciela.
Strona skarżąca przedstawionego na s. 2 w uzasadnieniu wniosku zagadnienia nie osadza w jakimkolwiek kontekście prawnym, aczkolwiek skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie analizy jurydycznej. Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została w uzasadnieniu wniosku wykazana. Skarżąca nie wskazała bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 6261 § 2 k.p.c., ani też nie wyjaśniła, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie co do wykładni powyższego przepisu; nie wskazała też judykatów będących dowodem istnienia wątpliwości czy rozbieżności w jego wykładni.
Postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2014 r. (I CSK 204/13) dotyczy jednoznacznie odmiennego od niniejszej sprawy stanu faktycznego, ponieważ odnosi się do statusu prawnego osób, których prawa już wcześniej wpisane przenoszone są do innej, tj. nowej księgi wieczystej. W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). awjw