Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CSK 280/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to missing party names and procedural defects in the complaint.

Case Number IV CSK 280/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal lodged by D.D. against a district court decision regarding the division of joint assets. The appellant failed to identify the respondent R.S. by name in the complaint, violating mandatory structural requirements under Article 3984 of the Civil Procedure Code. Additionally, the court noted discrepancies in the claimed value of the subject matter, which raised questions about the admissibility of the appeal in a summary proceeding. Consequently, the court rejected the appeal limine for failing to meet essential formal criteria.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must strictly contain the designation of the appealed judgment, the names of the parties, and the grounds for appeal; failure to include any of these structural elements results in the immediate rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal structural defects party identification summary proceeding joint assets division procedural requirements rejection limine

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
Art. 3986 § 3 k.p.c.
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZ 98/02
Supreme Court dismissed appeal as value of disputed property was under 50,000 PLN threshold. Appeal rejected due to low value of specific co-ownership right. Constitutional complaint upheld as no right to appeal exists below threshold.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 280/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku D. D.

przy uczestnictwie R. S.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 listopada 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 28 stycznia 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia

z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy

konstrukcyjne

tego

nadzwyczajnego,

wysoce

sformalizowanego

zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje

środka

jego

odrzuceniem a limine.

Oznaczenia zaskarżonego orzeczenia sądu drugiej instancji następuje przez

wskazanie sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jego sygnatury i daty

wydania nazwisk (nazwy) stron (w sprawie rozpoznanej w postępowaniu

nieprocesowym wnioskodawców i uczestników) i przedmiotu postępowania.

Pomijając, że skarżący wniósł skargę od wyroku, gdy tymczasem Sąd Okręgowy w

dniu 28 stycznia 2011 r., wydał postanowienie, w skardze kasacyjnej nie został

oznaczony

przedmiot

sprawy,

ani

też

nazwisko

wnioskodawczyni.

Imienia i nazwiska D. D. nie wskazano ani w części wstępnej skargi kasacyjnej, ani

też w jej uzasadnieniu.

Na

marginesie

można

zauważyć,

że

w

postępowaniu

działowym

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Oznaczona w skardze kasacyjnej

wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 223 651, 71 zł może budzić wątpliwości,

jeśli zauważyć, że według stanowiska skarżącego dopłata dla wnioskodawczyni

powinna wynosić nie zasądzoną kwotę 52 308 zł, lecz 29 645,63 zł.

Wartością przedmiotu

zaskarżenia

w

sprawach

działowych

jest

wartość

konkretnego interesu skarżącego, a nie wartość przedmiotu działu (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC

2004, nr 4, poz. 60). Nie przesądzając tej kwestii, ze względu na stwierdzony brak,

w sprawie najprawdopodobniej stanowiła ją różnica pomiędzy dopłatą zasądzoną

a oczekiwaną przez uczestnika, oraz wartość pominiętych nakładów uczestnika

w kwocie 45 324,74 zł.

Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji,

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.