Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue and obvious error grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the defendant against a shareholders' meeting resolution. The appellant argued that specific articles of the Limited Liability Companies Act required different application regarding the appointment of management members, but failed to demonstrate an unresolved abstract legal problem or an obvious error in the lower court's reasoning. Consequently, the court determined that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an unresolved abstract legal issue with conflicting judicial interpretations or constitutes an obvious error, neither of which was substantiated in this case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 28/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa A. W.przeciwko Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej "P." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K.o stwierdzenie nieważności uchwały zgromadzenia wspólników, ewentualnie uchylenie uchwały,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa 895/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego – art. 615 k.s.h. i art. 246 § 3 oraz art. 201 § 3 k.s.h., a także na podstawie naruszenia przepisów postępowania – art. 233 § 1 w zw. z art. 381 i 382 k.p.c oraz art. 378 § 1 k.p.c., strona pozwana powołała się na przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Na uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi pozwana podała:„- istnienie w sprawie zagadnienia prawnego w przedmiocie zakreślenia zakresu obowiązywania przepisów art. 246 § 3 k.s.h. oraz 201 § 3 k.s.h.
w odniesieniu po podejmowania uchwał Zgromadzenia Wspólników w przedmiocie uchwalenia powołania na czas nieokreślony członków zarządu spółki, w przypadku gdy tryb ich powoływania i odwołania został jednoznacznie określony w umowie spółki i nie ulega zmianie,- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na treść art. 615 § 2 k.s.h. oraz datę wpisania powodowej spółki do Rejestru Handlowego i tym samym konieczność oceny ważności zaskarżonej uchwały z uwzględnieniem dyspozycji normy wynikającej z art. 196 k.h.”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi (przynajmniej) jedna z wymienionych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 398 4 § 2 k.p.c.).
Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego.Skuteczne powołanie się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga precyzyjnego sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu o charakterze abstrakcyjnym, zaprezentowania argumentacji prawnej przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, a także wskazania, dlaczego jest ono istotne.
Uzasadnienie wniosku pozwanej nie zawiera żadnego z tych elementów.Skarga kasacyjna jako szczególny środek zaskarżenia nie służy weryfikacji prawidłowości podstawy faktycznej i prawnej orzeczenia, a rolą Sądu Najwyższego nie jest usuwanie wszystkich ewentualnych wad i uchybień prawomocnych wyroków. Przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest tożsama z oczywistym naruszeniem przepisu, gdyż samo przez się nie stanowi to podstawy stwierdzenia, że w jego wyniku doszło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia, czyli sytuacji, w której skargę kasacyjną można uznać za oczywiście uzasadnioną.
Niezależnie od tego, okolicznościami uzasadniającymi przyjęcie skargi mogą być tylko takie, które miałyby znaczenie dla rozstrzygnięcia, zwłaszcza w kontekście podstaw skargi, w granicach których Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę (art. 39813 § 1 k.p.c.).Twierdzenie o oczywistej zasadności skargi, obejmujące skróconą wersję uzasadnienia jednego z zarzutów skargi i oparte na okoliczności faktycznej odmiennej od ustalonej przez Sąd, skarżący wiązali ze skutkiem zarzucanego naruszenia art. 615 § 2 k.s.h., którym miało być nieuwzględnienie – przy ocenie ważności zaskarżonej uchwały – przepisu art. 196 k.h.
Ten ostatni przepis nie został jednak objęty podstawami skargi, w której nie zostały też przedstawione argumenty prawne zmierzające do wykazania, że jego zastosowanie w sposób oczywisty prowadziłoby do odmiennej oceny zakwestionowanej uchwały.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj