Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual error grounds.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's cassation appeal against the lower court's order for delivery of property. The defendant argued a legal error in interpreting the Civil Code regarding the separation of a cellar, but the court found no such issue. The court determined that the appeal failed because it did not meet the statutory requirements for admissibility and because the lower court's factual findings were not subject to cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or challenge factual findings, as the Supreme Court is bound by the established facts of the lower court's decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 253/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa D. J. M.przeciwko M. M.o wydanie nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie.
Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Pozwany w niniejszej sprawie wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność, mającą wynikać z błędnej wykładni art. 222 § 1 k.c. Stwierdził, że ma tytuł prawny do rzeczy, której wydania żądała powódka, a mianowicie piwnicy stanowiącej część nieruchomości lokalowej, a wynika on z ustaleń poczynionych z powódką.
Powódka mogła żądać wydania ściśle wydzielonej nieruchomości, a nie ma możliwości wydzielenia piwnicy należącej do jej nieruchomości lokalowej w taki sposób, jak w stanie sprzed jej przekazania pozwanemu. Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 39813 § 2 k.p.c.). W obrębie ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia przez Sądy meriti w niniejszej sprawie nie ma mowy o tym, by powódkę z pozwanym ciągle łączył jakiś stosunek prawny, w szczególności umowny, z którego pozwany mógłby w czasie zamknięcia rozprawy przed Sądem Okręgowym wywodzić swój tytuł do dalszego korzystania z części nieruchomości powódki.
W tym stanie rzeczy okoliczności przytoczone w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie korespondują z ustaloną podstawą faktyczną rozstrzygnięcia. Gdy zaś chodzi o wyznaczenie granic piwnicy, jako części nieruchomości podlegającej wydaniu powódce, to usunięciu wątpliwości co do tego jak one przebiegają służyło dokonane przez Sąd Rejonowy rozgraniczenie nieruchomości powódki z nieruchomością pozwanego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw