Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of statutory grounds and serious legal issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the case involved significant legal issues regarding compensation after a demand for payment and claimed obvious merit. The court found the appeal lacked the specific statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure, as it failed to demonstrate serious legal doubts or divergent case law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c.; Art. 398 § 3, 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to meet statutory requirements for admissibility, such as demonstrating serious legal doubts or divergent case law, or if the claim of obvious merit is merely a subjective assertion without supporting legal arguments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 207/07
POSTANOWIENIE
Dnia 24 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa EW i MW
przeciwko W. SA
o odszkodowanie i zadośćuczynienie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki EW
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006
r. powódka EW powołała jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do
rozpoznania
występowanie
w
sprawie
istotnego
zagadnienia
prawnego
dotyczącego „charakteru zobowiązania do zapłaty zadośćuczynienia po wezwaniu
osoby zobowiązanej lub zakładu ubezpieczeń do spełnienia świadczenia, co
również wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów”
oraz to, że zarzucane
naruszenia prawa materialnego i postępowania „są na tyle istotne, że powodują
oczywistą zasadność skargi kasacyjnej”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej
ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt
1 k.p.c.) polega na sformułowaniu tego zagadnienia, ze wskazaniem przepisów, na
tle których ono występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych mogących
prowadzić do różnych ocen, a także argumentów przekonujących o istotności
zagadnienia. Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 398 9 § 1 pkt
2 k.p.c. wymaga określenia, jakie przepisy wymagają wykładni, z przedstawieniem,
na czym polegają poważne wątpliwości, które one wywołują, lub rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów. Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi
wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest
uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 398 4
§ 1 pkt 3 k.p.c.
Stwierdzenie to odnosi się także do powołania się na oczywistą zasadność skargi
(art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), gdyż nie może być uznane za uzasadnienie tej
przesłanki wyrażenie przez stronę skarżącą przekonania o tym, że zarzuty
skierowane przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu są „na tyle istotne”, że czynią
skargę oczywiście uzasadnioną.
Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom
uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym,
powodującym odrzucenie skargi wprost (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006/4/75). Uzasadniało to odrzucenie
skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.