Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory requirements for obvious merit under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment regarding medical liability and insurance. The appellant argued the appeal had obvious merit but failed to provide the legally required argumentation proving this obviousness. The court ruled that without a properly formulated claim demonstrating the obviousness of the appeal's merit, the procedural requirements were not met, necessitating rejection.
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious merit must explicitly state and substantiate why the merit is evident without deep analysis; failure to do so renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 12/08
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa S. M.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiemu
Szpitalowi Specjalistycznemu w S.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa Ubezpieczeń i
Reasekuracji „(…)” Spółki Akcyjnej w W. Oddziału Centralnego w W.
o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2007 r.,
opartej na podstawie naruszenia przepisów postępowania – art. 233 § 1 w zw. z art. 328
§ 2 k.p.c. oraz art. 316 § 1 i art. 278 § 1 k.p.c., skarżący wniósł o jej przyjęcie do
rozpoznania, powołując się na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o jej przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Uzasadnienie to powinno
przedstawiać argumentację prawną, przekonującą o tym, że powołana przesłanka w
sprawie występuje.
Powołując się na oczywistą zasadność skargi (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.), skarżący
winien wskazać, w czym ta oczywistość się wyraża i uzasadnić to twierdzenie, przy
uwzględnieniu, że „oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna,
niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).
W skardze powoda nie tylko nie została podjęta próba wykazania tak rozumianej
oczywistości, ale nawet nie zostało prawidłowo sformułowane twierdzenie w
jakimkolwiek stopniu odpowiadające wymaganemu sformułowaniu i uzasadnieniu
wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na powołaną przesłankę.
Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego wymaganiom uzasadnienia wniosku o
przyjęcie
jej
do
rozpoznania
uzasadnia
odrzucenie
skargi
kasacyjnej
(por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr
4, poz. 75), o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.