Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue, ruling it is merely an appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ordering the dismissal of the case. The appellant argued that the lower court made an obvious error regarding the validity of a set-off declaration, but the court found no such error. The court determined that the appellant's arguments regarding the effectiveness of the set-off and the claim for construction fees were insufficient to establish a legal issue requiring Supreme Court review, thus relegating the matter to the level of an ordinary appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if a significant legal issue exists or if the lower court's decision is obviously justified; arguments merely challenging the factual assessment or procedural correctness without raising a legal question do not meet the threshold for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 110/17 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa […] D. Spółki z ograniczoną opowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w W.przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący w skardze powołał się na przesłankę z pkt 4 art. 3989 § 1 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi. Analiza skarżonego wyroku i treści skargi nie uzasadnia jednak przyjęcia, że przesłanka ta w sprawie wystąpiła.
Przyjmuje się, co zresztą skarżący dostrzega, że taka kwalifikacja jest dokonywana wówczas, gdy mamy do czynienia z rudymentarnymi błędami sądu w zakresie stosowania prawa materialnego czy też procesowego, widocznymi od razu, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych badań lub dociekań. Rodzaj błędów popełnionych przez sąd pozbawia, bowiem orzeczenia nimi dotknięte przymiotu legalności i celem skargi jest usunięcie ich z obrotu. Zatem i ta przesłanka pozostaje w związku ze szczególnym charakterem skargi kasacyjnej, nie jest to, bowiem środek zaskarżenia, który umożliwiałby kolejny raz instancyjną kontrolę prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Stawiając tezę o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej skarżący pomija, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, iż jeżeli oświadczenie o potrąceniu złożył pełnomocnik procesowy w celu ochrony praw swego klienta, to domniemywa się, że takie działanie miało umocowanie w woli klienta (por. wyroki z dnia 4 lutego 2004 r. I CK 181/03, z dnia 20 października 2004 r. I CK 204/04, OSNC 2005/10/176; z dnia 20 października 2006 r. IV CSK 134/05, nie publ.). Co do natomiast dojścia oświadczenia o potrąceniu do wiadomości syndyka, brak w sprawie podstaw do przyjęcia, że oświadczenie takie do syndyka nie dotarło.Dowodzenie przez skarżącego we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nieprawidłowości w ocenie skuteczności oświadczenia o potrąceniu i wymagalności wierzytelności o wynagrodzenie za roboty budowalne sprowadza skargę do rangi apelacji, a nie środka, którego celem jest wyeliminowanie z obrotu orzeczenia naruszającego elementarne poczucie sprawiedliwości.
Reasumując, skarżący nie zdołał wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy. Z tych też przyczyn, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1667). aj