Legislator Case Law & Legislation
IV CNP 75/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory request to declare legal inconsistency under Art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.

Case Number IV CNP 75/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal to declare a final court ruling inconsistent with the law. Although the appeal contained substantive arguments regarding inflation risk and damages, it lacked the mandatory request to declare the challenged ruling inconsistent with the law required by Article 4245 § 1 point 6 of the Code of Civil Procedure. The court held that this specific procedural element is an essential creative feature of the appeal, and its absence precludes any further examination of the case merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal to declare a final ruling inconsistent with the law must contain a specific request to declare such inconsistency; without this essential creative element, the appeal is inadmissible and cannot be examined on its merits.

Keywords

AI generated
appeal for non-compliance inconsistency with law mandatory procedural request creative features of appeal inadmissibility of appeal Code of Civil Procedure essential element of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.
z art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił ją odrzucić.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
4249 k.p.c.), dlatego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. w związku
Art. 4249 k.p.c.
rozpoznania (art. 4249 k.p.c.), dlatego na podstawie art.
art. 4171 § 3 k.c
(art. 4171 § 3 k.c.) od Skarbu Państwa.
art. 4249 k.p.c
rozpoznania (art. 4249 k.p.c.), dlatego na podstawie art.
art. 4248 § 2 k.p.c
4249 k.p.c.), dlatego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c
z art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 75/07

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w T.

z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa PJ

przeciwko P. SA

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze powódki o stwierdzenie niegodności z prawem wyroku Sądu

Okręgowego w T. z 14 czerwca 2006 r. wskazano, że wyrok został zaskarżony w

całości, przytoczono podstawy skargi oraz ich uzasadnienie. Wskazano również

przepisy prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, zamieszczono

rozdział poświecony uprawdopodobnieniu wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, stwierdzono, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, m. in. dlatego, że wartość utraconej a należnej powódce korzyści wskutek

podwyższenia o 10 % ryzyka inflacji obciążającego powódkę, równoważnego

kwocie 3653,37 zł. W ostatniej wyodrębnionej części

skargi znajduje się wniosek

o zasądzenie od pozwanego Zakładu kosztów postępowania.

Skarga nie zawiera jednak wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 6 wniosku

o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem, stanowiącego

istotny element tego środka zaskarżenia. Tymczasem skardze takiej, jako pismu

procesowemu postawione zostały wysokie wymagania. Skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - podobnie jak skarga

kasacyjna - oprócz warunków formalnych określonych w art. 424 5 § 2 k.p.c.

powinna spełniać warunki należące do istoty skargi (jej treści), które można

określić, jak w przypadku skargi kasacyjnej, mianem jej "cech kreatywnych".

Warunki te zostały wskazane w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. (postanowienie SN

27.10.2005, V CNP 23/05, LEX nr 186767).

Formalizm prawa w tym wypadku jest usprawiedliwiony rolą skargi w porządku

prawnym. Jej uwzględnienie otwiera drogę do dochodzenia odszkodowania

(art. 4171 § 3 k.c.) od Skarbu Państwa. Zamieszczenie wniosku (art. 424 5 § 1 pkt 6

k.p.c.) o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem zakreśla pole działania

Sądu Najwyższego. Jego uwzględnienie wskaże naruszone przepisy i tym samym

umożliwi ocenę, czy między dostrzeżonymi uchybieniami znajdują się te, które

pozostają w związku przyczynowym ze szkodą, którą poniósł skarżący.

Nie wystarczy

zatem

wyrazić

pośrednio

wolę

uzyskania

orzeczenia

stwierdzającego niezgodność z prawem orzeczenia, ani przytoczyć i uzasadnić

podstawy skargi. Wskazanie przepisów, z którymi niezgodny jest skarżony wyrok

ma istotne znaczenie, ponieważ w tych granicach jest dokonywana ocena

naruszenia prawa oraz istnienia szkody, o której mowa w przepisach prawa

materialnego.

Mimo prawidłowej pod względem formalnym kompozycji pozostałych

elementów skargi, brak jednego elementu kreatywnego skargi wyłącza przejście

do następnego etapu, tj. dokonywania jej oceny pod kątem przyjęcia skargi do

rozpoznania (art. 4249 k.p.c.), dlatego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. w związku

z art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił ją odrzucić.