Legislator Case Law & Legislation
IV CNP 7/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to procedural defects and failure to meet statutory requirements.

Case Number IV CNP 7/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's claim for invalidity of a final judgment regarding the dissolution of co-ownership. The appellant merely repeated the substance of a previously dismissed cassation appeal without addressing the specific procedural requirements for an invalidity claim. The court ruled that the filing lacked essential elements such as a specific scope of challenge, a cited legal provision, proof of damage, and a proper request for invalidity, rendering it inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for invalidity of a final judgment must strictly adhere to statutory requirements; failure to specify the scope of challenge, cite the violated law, prove damage, or formulate a proper request for invalidity renders the claim inadmissible.

Keywords

AI generated
claim for invalidity procedural defects Civil Procedure Code inadmissible appeal final judgment scope of challenge proof of damage

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 k.p.c.
Formułując skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skarżąca, podobnie jak w skardze kasacyjnej, wniosła o uchylenie orzeczeń Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, co stoi w sprzeczności z istotą i celem skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c.
Sposób sformułowania skargi doprowadził do tego, że jest ona dotknięta licznymi nieusuwalnymi brakami zasadniczych elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Każdy taki brak stanowi dostateczną i samodzielną podstawę odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (por.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy skargę odrzucił na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. l.n
art. 4241 k.p.c
Formułując skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skarżąca, podobnie jak w skardze kasacyjnej, wniosła o uchylenie orzeczeń Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, co stoi w sprzeczności z istotą i celem skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Sposób sformułowania skargi doprowadził do tego, że jest ona dotknięta licznymi nieusuwalnymi brakami zasadniczych elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c
Uczestniczka nie wskazała w skardze, w jakim zakresie zaskarża postanowienie Sądu odwoławczego (art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Nie wskazała także przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
W skardze brak ponadto uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem tego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c
Jednocześnie skarżąca nie zawarła zasadniczego z punktu widzenia istoty i celu skargi, wymaganego przez art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c., wniosku o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, zastępując go wadliwie wnioskiem, który jest właściwy jedynie dla skargi kasacyjnej.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy skargę odrzucił na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).
V CNP 8/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 7/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu‎z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV Ca 600/12, w sprawie z wniosku A. C., M. G. i D. O.‎przy uczestnictwie T. K.‎o zniesienie współwłasności i podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2015 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania T.K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 24 kwietnia 2013 r. wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności i podział majątku wspólnego.Środek prawny, którym posłużyła się skarżąca, pomimo nazwania go skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, nie ma cech takiej skargi. Uczestniczka powieliła w nim z niewielkimi tylko zmianami treść jej odrzuconej skargi kasacyjnej, którą uprzednio zaskarżyła to samo orzeczenie.

Formułując skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skarżąca, podobnie jak w skardze kasacyjnej, wniosła o uchylenie orzeczeń Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, co stoi w sprzeczności z istotą i celem skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi specjalny środek procesowy pozwalający na uzyskanie prejudykatu w późniejszym procesie przeciwko Skarbowi Państwa o odszkodowanie; celem skargi nie jest wzruszanie prawomocnych orzeczeń sądów obu instancji.

Sposób sformułowania skargi doprowadził do tego, że jest ona dotknięta licznymi nieusuwalnymi brakami zasadniczych elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Każdy taki brak stanowi dostateczną i samodzielną podstawę odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.). Uczestniczka nie wskazała w skardze, w jakim zakresie zaskarża postanowienie Sądu odwoławczego (art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.). Nie wskazała także przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W skardze brak ponadto uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem tego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jednocześnie skarżąca nie zawarła zasadniczego z punktu widzenia istoty i celu skargi, wymaganego przez art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c., wniosku o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, zastępując go wadliwie wnioskiem, który jest właściwy jedynie dla skargi kasacyjnej. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy skargę odrzucił na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. l.n