Supreme Court rejects appeal against its own ruling as civil procedure law provides no appeal mechanism.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed an appeal filed against its own ruling of June 4, 2019, regarding a pension claim. The appellant argued that the court failed to conduct proper medical examinations and ignored legal issues like discrimination and European obligations. The court held that civil procedure law establishes a two-instance system where no appeal mechanism exists against Supreme Court decisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: The Supreme Court's rulings are final and binding; no appeal or remedy is available against them under the civil procedure code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III UO 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania M. T.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S.o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 lipca 2019 r.,zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt III UK 291/18, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 4 czerwca 2019 r., III UK 291/18, odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej M. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 lutego 2018 r., III AUa (…).Pełnomocnik ubezpieczonej złożył zażalenie na to postanowienie, wnosząc o „pozytywne rozpatrzenie zażalenia i przyjęcia oraz rozpatrzenia skargi kasacyjnej (…) z powodu nierozpatrzenia meritum skarżenia: braku wykonania rzetelnych państwowych badań przez 10 lat, nierozpatrzenia istotnych zagadnień prawnych takich jak dyskryminacja powódki określonym postępowaniem i zaniechaniem wykonania wobec niej rzetelnego procesu sądowego, zaniechaniem wykonania czynności procesowych – zbadania faktycznego zdrowia powódki, co jest obecnie europejskim obowiązkiem prawnym, a także nierozpatrzenia zarzutów dotyczących orzekania przez osoby będące stronami wobec M. T. ”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne.Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07, OSNC 2008 nr 2, poz. 29; z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biul. SN 2008 nr 4, poz. 12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/11, LEX nr 667492).
Kodeks ten ustanawia jednolity system zaskarżania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, opierający się na zasadzie dwuinstancyjności. Przeciwko prawomocnym orzeczeniom sądów drugiej instancji może być nadto skierowana do Sądu Najwyższego skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.), albo zażalenie (art. 3941 § 1, 11 i 2 k.p.c.). Żaden przepis nie przewiduje natomiast możliwości zaskarżenia orzeczenia Sądu Najwyższego jakimkolwiek środkiem odwoławczym.Z powyższych względów przedmiotowe zażalenie należało uznać za niedopuszczalne i podlegające w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 370 w związku z art. 39821 k.p.c., wobec czego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.