Legislator Case Law & Legislation
III UK 99/19 AI generated

Supreme Court dismisses social security appeal, ruling employer is the sole contributor for work done via third-party civil contracts.

Case Number III UK 99/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the company's cassation appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding social security contributions. The court held that an employer remains the sole contributor for employees performing work for them under civil law contracts with third parties, citing established judicial interpretation. Consequently, the court rejected the argument that the third-party contractor should be the contributor, upholding the existing legal framework.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: The employer is the sole contributor for social security premiums when an employee performs work for the employer under a civil law contract with a third party.

Keywords

AI generated
social security contributions employer liability civil law contract third party performance social insurance system cassation appeal contributor determination

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
2 Konstytucji RP, przez przyjęcie wykładni przepisu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.
Art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Zdaniem Sądu Najwyższego zważywszy, że w stosunku do pracownika płatnikiem składek jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), a art.
Art. 18 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Argumentował, że za taką wykładnią przemawia także art. 18 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, według którego, w przypadku ubezpieczonych, o których mowa w art.
art. 102 k.p.c.
z siedzibą w S., o jednakowej treści.Jednocześnie Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia skarżącego kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, ze względu na wystąpienie szczególnych okoliczności z art. 102 k.p.c.as
art. 2 Konstytucji RP
zaskarżył powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:1)art. 2 Konstytucji RP, przez przyjęcie wykładni przepisu art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
z siedzibą w S., o jednakowej treści.Jednocześnie Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia skarżącego kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, ze względu na wystąpienie szczególnych okoliczności z art. 102 k.p.c.as

Cited Case Law

AI generated
IV CSK 263/15
Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded due to lack of obvious legal error in lower court ruling.
II UZP 6/09
Supreme Court rules employer is social security contributor when employee performs work via third-party contract.
I UK 252/09
Social Security Court dismisses appeal, ruling employer, not contractor, is liable for employee contributions under Art. 8 ust. 2a.
III UK 22/11
Social Security Court dismisses appeal; employer's request for employee's third-party income is lawful under Social Security Act.
I UK 5/12
Supreme Court dismisses appeal regarding social security contributions for civil law contract work performed by an employee. The court ruled that such income must be included in the contribution base. The court held that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration.
III UK 75/19
Supreme Court dismisses cassation appeal, confirming employer liability for social insurance on civil law work performed for them.
I CSK 33/18
Supreme Court dismisses cassation appeal as legal interpretation already established by prior precedent.
II CSK 15/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code Art. 3989.1.1.
I UK 268/17
Supreme Court dismisses social security appeal as legal issue already settled by precedent regarding sick pay return.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III UK 99/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. ‎z udziałem zainteresowanych: T.M., J.B., F.C., R.J., A.K., L.Ż.‎o podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i objęcie ubezpieczeniem społecznym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 listopada 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. odstępuje od obciążenia odwołującej się Spółki kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne T.M., podlegającego ubezpieczeniom jako pracownik u płatnika składek (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w okresie od lipca 2003 r. do grudnia 2010 r. (z przerwami) równa jest kwotom szczegółowo wskazanym w treści decyzji.Decyzją z 13 stycznia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. stwierdził, że T.M. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia zawartych z R.J., a wykonywanych na rzecz (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., tj. pracodawcy, z którym pozostawał jednocześnie w stosunku pracy, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik płatnika składek S. Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w okresie wskazanym w decyzji (…), a płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z ww. tytułu za T.M. jest (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S..Decyzją z 9 września 2014 r. dotyczącą T.M., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. uchylił decyzję z 13 listopada 2012 r. w części dotyczącej określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za miesiąc grudzień 2010 r. oraz uchylił w całości decyzję zmieniającą z 8 maja 2013 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne J.B., podlegającego ubezpieczeniom jako pracownik u płatnika składek (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w okresie od listopada 2003 r. do grudnia 2010 r. (z przerwami) równa jest kwotom szczegółowo wskazanym w treści decyzji.Natomiast decyzją z 13 stycznia 2014 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. stwierdził, że J.B. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia zawartych z R.J., a wykonywanych na rzecz (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., tj. pracodawcy, z którym pozostawał jednocześnie w stosunku pracy, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik płatnika składek (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w rozumieniu art. 8 ust. 2a w okresie wskazanym w decyzji (…), a płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z ww. tytułu za J.B. jest (…) Przedsiębiorstwo […] „K.

” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S..Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne F.C., podlegającego ubezpieczeniom jako pracownik u płatnika składek (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w okresie od lipca 2003 r. do grudnia 2010 r. (z przerwami) równa jest kwotom szczegółowo wskazanym w treści decyzji.Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 5 grudnia 2013 r. stwierdził, że F.C. pracownik płatnika składek (…) Przedsiębiorstwa Autobusowego „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., podlega u tego płatnika z tytułu wykonywania umów zlecenia zawartych z innym niż pracodawca płatnikiem składek, tj.

L.Ż., w ramach których wykonywał pracę na rzecz SP[…] K. Sp. z o.o., z którym pozostawał jednocześnie w stosunku pracy, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu w rozumieniu art. 8 ust. 2a, w okresach wskazanych w decyzji, a płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z ww. tytułu za F.C. jest (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S..Natomiast decyzją z 13 stycznia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. stwierdził, że F.C. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia zawartych z A.K., a wykonywanych na rzecz (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., tj. pracodawcy, z którym pozostawał jednocześnie w stosunku pracy, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik płatnika składek (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w rozumieniu art. 8 ust. 2a w okresie wskazanym w decyzji (…), a płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z ww. tytułu za F.C. jest (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S..Decyzją z 1 sierpnia 2014 r. dotyczącą F.C., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. uchylił decyzję z 13 listopada 2012 r. nr (…) w części dotyczącej określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za miesiąc grudzień 2010 r. oraz uchylił w całości decyzję zmieniającą z 8 maja 2013 r. nr (…).Z powyższymi decyzjami nie zgodził się płatnik składek (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S., który wniósł o ich uchylenie w całości oraz zasądzenie od organu rentowego na rzecz płatnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W odpowiedziach na odwołania pozwany organ rentowy wniósł o ich oddalenie w całości, z argumentacją jak w zaskarżonych decyzjach.Sąd Okręgowy połączył sprawy z odwołań płatnika składek od ww. decyzji organu rentowego do wspólnego rozpoznania i wyrokowania.Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt VII U (…), Sąd Okręgowy w S. umorzył postępowanie w sprawie w części dotyczącej odwołań od decyzji nr (…) z 13 listopada 2012 r. i nr (…) z 13 stycznia 2014 r. (pkt I), w pozostałym zakresie odwołania oddalił (pkt II), zasądził od płatnika (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt III), zasądził od płatnika (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz R.J. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt IV), zasądził od płatnika (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz L.

Ż. kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt V).Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt III AUa (…), oddalił apelację płatnika składek od wyroku Sądu Okręgowego (pkt 1) i odstąpił od obciążenia płatnika składek kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (pkt 2).Płatnik składek (…) Przedsiębiorstwo […] „K.” Sp. z o.o. z siedzibą w S. zaskarżył powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:1)art. 2 Konstytucji RP, przez przyjęcie wykładni przepisu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 205, poz.1585), zwanej dalej ustawą o s.u.s., stojącej w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawa, w tym w szczególności zasadą poprawnej legislacji;2)art. 8 ust. 2a ustawy o s.u.s., przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż definiuje on pracodawcę jako płatnika składek na ubezpieczenia społeczne za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli zawarła ją z osobą trzecią i w jej ramach wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy, pomimo iż definicja legalna płatnika zawarta jest w art. 4 pkt 2 lit. a), a rola tego przepisu sprowadza się jedynie do objęcia takiej osoby, która świadczy pracę w ramach umowy zlecenia na rzecz pracodawcy, ubezpieczeniami społecznymi w zakresie właściwym dla osoby pozostającej w stosunku pracy;3)art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o s.u.s., przez jego niezastosowanie, podczas gdy z treści przedmiotowego przepisu jednoznacznie wynika, że płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne za osobę wykonującą umowę zlecenia jest podmiot pozostający z tą osobą w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniem, tj. zleceniodawca tej osoby;4)art. 17 ust. 1 ustawy o s.u.s. oraz art. 17 ust. 2 ustawy o s.u.s. w zw. z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy s.u.s, przez ich niezastosowanie i przyjęcie, że podmiotem zobowiązanym do obliczenia, w tym także części składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz chorobowe finansowane przez ubezpieczonego, potrącenia ich ze środków ubezpieczonego, a następnie przekazania składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wraz z częścią finansowaną przez płatnika, za zleceniobiorcę może być podmiot trzeci, tj. podmiot niepozostający z ubezpieczonym w stosunku prawnym uzasadniającym wypłatę wynagrodzenia i objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi, a zatem podmiot inny niż zleceniodawca ubezpieczonego;5)art. 18 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 1 a w zw. z art. 8 ust. 2a oraz art. 4 pkt 2 lit. a oraz art. 17 ust. 1 oraz art. 4 pkt 9 ustawy o s.u.s., przez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że w podstawie wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne pracownika pracodawca ma obowiązek uwzględnić jego przychód z tytułu umowy zlecenia zawartej z osobą trzecią, jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje on pracę na rzecz pracodawcy, pomimo iż tego rodzaju przychód nie został przez pracodawcę wypłacony, ani postawiony do dyspozycji pracownika i pracodawca nie jest stroną umowy cywilnoprawnej.W związku z powyższymi zarzutami, skarżący wniósł o:1)rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie,2)uchylenie zaskarżonego wyroku w całości,3)zasądzenie od organu na rzecz płatnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Skarżący wniósł o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania, albowiem jest ona oczywiście uzasadniona, a w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne wymagające wyjaśnienia.

Wskazał, iż przedmiotem sprawy jest objęcie ubezpieczeniami społecznymi osób, o których mowa w art. 8 ust. 2a ustawy o s.u.s. O ile przywołany przepis w zakresie uznania wskazanych w nim osób za pracowników był już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego, o tyle jednak jak dotąd Sąd Najwyższy nie przeanalizował zagadnienia systemowo pod kątem tego czy w ustawie systemowej istnieje podstawa prawna do uznania, że obowiązek naliczenia i odprowadzenia składek - w przypadkach, gdy praca świadczona jest na rzecz pracodawcy, ale umowa cywilna została zawarta z osobą trzecią, która wypłaca wynagrodzenia - obciąża tego pracodawcę, w szczególności czy tę podstawę prawną stanowi powszechnie uznany w orzecznictwie art. 8 ust. 2a ustawy.

Sąd Najwyższy dotychczas nie analizował czy w istocie co do tej kwestii nie istnieje luka prawna, a jeżeli tak, to czy dopuszczalne jest jej wypełnienie w drodze rozszerzającej interpretacji przepisu art.8 ust. 2a ustawy systemowej. Sąd Najwyższy nie analizował, czy w takim stanie prawnym nie należało stosować ogólnej zasady, że płatnikiem jest podmiot zawierający umowę cywilną i z tej racji rozliczający osobę objętą ubezpieczeniem.Organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o:-odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,ewentualnie, w przypadku przyjęcia skargi do rozpoznania:-oddalenie skargi kasacyjnej ubezpieczonego w całości.Nadto organ rentowy wniósł o zasądzenie od skarżącego na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej oraz innych podobnych spraw (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 33/18, LEX nr 2508114; z dnia 16 maja 2018 r., II CSK 15/18, LEX nr 2499790). Chodzi o problem prawny, który nie został do tej pory bezpośrednio rozwiązany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i dla rozwikłania którego dotychczasowe orzecznictwo jest niewystarczające (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r., I UK 268/17, LEX nr 2508639).Ujęta w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka ma zaś miejsce wtedy, gdy zasadność podniesionych w niej zarzutów wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.

Spełniające te wymogi naruszenie przepisów prawa powinno mieć postać kwalifikowaną, dostrzegalną bez potrzeby wnikliwej analizy prawnej i zagłębiania się w szczegóły sprawy. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji, o charakterze elementarnym, polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał, względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2015 r., IV CSK 263/15, LEX nr 1940571).Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie odniósł się już do sformułowanego przez skarżącego problemu, związanego ze wskazaniem płatnika składek na ubezpieczenia społeczne, w sytuacji, gdy praca była świadczona na rzecz pracodawcy na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z osobą trzecią.

Zagadnienie to nie ma zatem waloru nowości. Skarga kasacyjna nie jest również oczywiście uzasadniona, bowiem Sąd Apelacyjny w swoim rozstrzygnięciu oparł się na jednolitej i ugruntowanej wykładni przepisu art. 8 ust. 2a ustawy systemowej przyjmowanej w orzecznictwie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 2 września 2009 r., II UZP 6/09, (OSNP 2010 nr 3-4, poz.

46) przyjął, że pracodawca, którego pracownik wykonuje na jego rzecz pracę w ramach umowy o dzieło zawartej z osobą trzecią, jest płatnikiem składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe z tytułu tej umowy (art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych). Zdaniem Sądu Najwyższego zważywszy, że w stosunku do pracownika płatnikiem składek jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), a art. 8 ust. 2a ustawy rozszerza pojęcie pracownika na jego dalszą aktywność w ramach umowy cywilnoprawnej, jeżeli w jej ramach świadczy on pracę na rzecz swojego pracodawcy, naturalne i zgodne z wykładnią literalną tego przepisu jest uznanie, że także w zakresie tej sfery aktywności należy go uznać na potrzeby ubezpieczeń społecznych za pracownika tego właśnie pracodawcy.

Argumentował, że za taką wykładnią przemawia także art. 18 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, według którego, w przypadku ubezpieczonych, o których mowa w art. 8 ust. 2a, w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uwzględnia się również przychód z tytułu umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. Z przepisu tego wynika logicznie, że płatnikiem jest pracodawca, a przychód z tytułu umowy cywilnoprawnej jedynie "uwzględnia się" w podstawie wymiaru składek z tytułu stosunku pracy.

Pogląd ten znalazł potwierdzenie w późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego - wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 stycznia 2010 r., I UK 252/09, LEX nr 577824; z dnia 18 października 2011 r., III UK 22/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 266; z dnia 11 maja 2012 r., I UK 5/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 117.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W tożsamy sposób orzekł Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 października 2019 r., III UK 75/19 (niepublikowane), wydanym w sprawie zainicjowanej skargą kasacyjną tego samego płatnika składek – (…) Przedsiębiorstwa […] „K.” Sp. z o.o. z siedzibą w S., o jednakowej treści.Jednocześnie Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia skarżącego kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, ze względu na wystąpienie szczególnych okoliczności z art. 102 k.p.c.as