Supreme Court dismisses cassation appeal due to non-payment of basic court fees under new civil procedure law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to pay the basic court fee of 30 zloty. The appellant's lawyer filed the appeal without ensuring the fee was paid, violating procedural requirements. The court applied the new Civil Procedure Costs Act directly to the case, rejecting the argument for retroactive application of old rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The new law on court costs applies directly to proceedings initiated after its entry into force, and failure to pay the basic fee results in the dismissal of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III UK 99/06
POSTANOWIENIE
Dnia 3 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Herbert Szurgacz
w sprawie z odwołania S. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.
o wcześniejszą emeryturę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 3 października 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.
z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt III AUa …/06,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny w R. oddalił apelację
wnioskodawcy S. S. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 grudnia 2005 r. Od
wymienionego wyroku pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjną, która
wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w dniu 21 lipca 2006 r. Od skargi tej nie została
uiszczona opłata podstawowa w kwocie 30 złotych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawową
zasadą
prawa
międzyczasowego
w
dziedzinie
procesu
cywilnego jest zasada bezpośredniego działania ustawy nowej. Zasada ta została
wyrażona w art. XV § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Przepisy
wprowadzające Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 297 ze zm.).
Zasada ta ma charakter ogólny w dziedzinie procesu cywilnego (por. uchwałę składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r. – zasadę prawną, III
CZP 49/00, OSNC 2001 nr 4, poz. 53) i znajduje ona również zastosowanie
w
odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz.
1398), mających charakter przepisów
prawa procesowego. Wyjątek od zasady bezpośredniego działania ustawy nowej
został przewidziany w art. 149
ust. 1. Przepis ten stanowi, ze w sprawach
wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia
postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. W
niniejszej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej, inicjującej postępowanie przed
Sądem Najwyższym, miało miejsce w czasie obowiązywania nowej ustawy o
kosztach sądowych w związku z czym, zgodnie z zasadą bezpośredniego
stosowania ustawy nowej, zastosowanie znajdują przepisy tej ustawy.
W myśl art. 36 ustawy z dnia 28
lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych pobiera się
opłatę podstawową w kwocie 30 złotych m. in. od skargi kasacyjnej. Stosownie do
art. 1302 § 3 k.p.c., dodanym do Kodeksu postępowania cywilnego wymienioną
ustawą o kosztach sądowych, sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo
wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki
odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od
wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza
sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od
wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. W myśl uchwały Sądu
Najwyższego z dnia 26 września 2006 r., II UZP 11/06 niepubl. powołany przepis
art. 1302 § 3 k.p.c. stosuje się do środków odwoławczych i środków zaskarżenia
podlegających opłacie podstawowej, o której mowa w art. 35 i 36 ustawy o kosztach
sądowych z dnia 28 lipca 2005 r.
Z przytoczonych względów, skoro od skargi kasacyjnej nie została wniesiona
należna opłata podstawowa, na podstawie art. 130 2 § 3 k.p.c. należało orzec jak w
sentencji postanowienia