Supreme Court dismissed cassation as it concerned factual assessment, not a legal issue requiring interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal filed by a construction company against a social insurance office regarding an employee's coverage. The appellant argued that the employment contract was void due to its sham nature and questioned the court's factual findings on the worker's actual performance. The court determined that the cassation questions focused on evaluating specific factual circumstances rather than interpreting legal provisions, thus failing to meet the threshold for Supreme Court review under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 393 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may refuse admission of cassation if the appeal concerns only the evaluation of specific factual circumstances rather than a legal issue requiring interpretation or resolving judicial inconsistencies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III UK 30/05
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krystyna Bednarczyk
w sprawie z wniosku:
1. B. Z.,
2. J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano - Usługowego 'S." s.j. w S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.
o istnienie obowiązku ubezpieczenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,
na skutek kasacji wnioskodawcy J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego
"S." s.j. w S.od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.
z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca J. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –
Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 30 września 2004 r. III AUa
…/04 w sprawie o objęcie pracowniczym ubezpieczeniem społecznym B. Z.,
którego to prawa odmówiono wobec stwierdzenia, że umowa o prace miedzy
wnioskodawcą a B. Z. była nieważna jako czynność prawna pozorna (art. 83 § 1
k.c.). Kasację oparł na obu podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako
okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przedstawił następujące zagadnienia
prawne: 1. „czy zasadnym jest oddalenie odwołania na podstawie art. 83 § 1 k.c. w
związku z art. 2 i 300 k.p., podczas gdy Prokuratura Rejonowa w R. sygn. akt I Ds.
../04 umarza śledztwo wobec wnioskodawczyni o podejrzenie popełnienia
przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”, 2. „czy skoro przepis art. 60 k.c. w zw. z art. 300
k.p. pozwala stronom czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy o prace
na swobodne i dowolne kształtowanie jej warunków tj. czasu jej trwania, warunków
wynagradzania i miejsca świadczenia pracy, co istotnie miało miejsce w niniejszej
sprawie i wnioskodawczyni pracę faktycznie świadczyła, to czy uprawnione jest
stanowisko Sądu, iż zawarta umowa jest nieważna”, 3. „czy zasadnym jest w
obowiązującym stanie prawnym przyjęcie pozorności umowy o pracę w
okolicznościach, gdy wnioskodawczyni po 37 dniach pracy zachorowała, legalnie
przebywała na zwolnieniu lekarskim i z tej przyczyny nie świadczyła pracy”.
Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania
lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.
393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania
jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Wnioskodawca wprawdzie wskazał problemy stanowiące według niego istotne
zagadnienie prawne, jednak faktycznie przedstawione pytania nie dotyczą kwestii
prawnych lecz oceny konkretnego stanu faktycznego. W zaskarżonym wyroku
przyjęto, że umowa mająca formalnie cechy umowy o pracę, została zawarta dla
pozoru, gdyż zamiarem stron ją zawierających było osiągnięcie innych skutków niż
świadczenie pracy za wynagrodzeniem. To stanowisko Sądu dotyczy ustaleń
faktycznych a nie oceny prawnej. Przedstawione w kasacji pytania maja na celu
dokonanie przez Sąd Najwyższy oceny prawidłowości poczynionych ustaleń
faktycznych. Nie jest to istotne zagadnienie prawne w rozumieniu powołanego na
wstępie przepisu.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.