Supreme Court allows appeal against NML's refusal to accept appeal due to procedural error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland overturned the President of the National Medical Council's order refusing the doctor's appeal. The court found that the President incorrectly treated the appeal as a protest against his own refusal notice rather than a direct appeal to the Supreme Court. Consequently, the Supreme Court ruled that the refusal order was invalid and the appeal was properly filed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 42 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich; § 46 ust. 3 i 4 w związku z § 53 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej: A refusal order by the President of the National Medical Council to accept an appeal is subject to a protest to the Supreme Court, not the President himself, rendering such a refusal order void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 12 lutego 1997 r.
III SZ 7/96
O odmowie przyjęcia odwołania od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego rozstrzyga postanowieniem Naczelny Sąd Lekarski art. 46 ust. 3 ustawy
z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158) w związku z § 53
rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w
sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz.
U. Nr 69, poz. 406).
Przewodniczący SSN: Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Adam Józefowicz
(sprawozdawca), Henryk Kwaśny.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego
1997 r. w sprawie obwinionego lekarza Romualda M., na skutek zażalenia obwinionego
na zarządzenie Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego w W. z dnia 21
listopada 1996 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
u c h y l i ć zaskarżone zarządzenie
Uzasadnienie
Przewodniczący Naczelnego Sądu Lekarskiego w W. zarządzeniem z dnia 21
listopada 1996 r. [...] odmówił przyjęcia odwołania dr Romualda M. od orzeczenia
Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 3 października 1996 r., jako niedopuszczalnego
środka odwoławczego z mocy art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach
lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158). W pouczeniu poinformowano Romualda M. o
przysługującym prawie złożenia odwołania od powyższego zarządzenia w terminie 7 dni
od otrzymania odpisu zarządzenia. Przy piśmie z dnia 6 grudnia 1996 r. Przewodniczący Naczelnego Sądu Lekarskiego przedstawił odwołanie obwinionego Romualda
M. z dnia 2 grudnia 1996 r. W uzupełnieniu poprzedniego pisma z dnia 6 grudnia 1996
r., Przewodniczący N.S.L. przy piśmie z dnia 5 lutego 1997 r. nadesłał akta Naczelnego
Sądu Lekarskiego [...] wraz z dowodami doręczenia obwinionemu odpisu zarządzenia z
dnia 21 listopada 1996 r. Przewodniczący N.S.L. wniósł o potraktowanie odwołania
obwinionego lekarza jako zażalenia na powyższe zarządzenie wobec błędnego
poinformowania o możliwości złożenia odwołania. Jednocześnie Przewodniczący N.S.L.
w piśmie swym potwierdził wniesienie przez obwinionego zażalenia w terminie.
Obwiniony lekarz Romuald M. w swym zażaleniu nazwanym odwołaniem od
zarządzenia z dnia 21 listopada 1996 r. (doręczonego mu 28 listopada 1996 r.) zarzucił
temu zarządzeniu obrazę przepisów prawa materialnego i procesowych oraz wniósł o
jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Stosownie do przepisu art. 42 ust. 1 wymienionej ustawy o izbach lekarskich,
Okręgowy Sąd Lekarski może wymierzyć kary wymienione w tym przepisie między
innymi karę wymienioną w pkt 3, tj. zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza na
okres od sześciu miesięcy do trzech lat. Z art. 42 ust. 2 wynika, że lekarzowi
ukaranemu przez Naczelny Sąd Lekarski w II instancji karą zawieszenia prawa
wykonywania zawodu lekarza powyżej sześciu miesięcy, przysługuje prawo wniesienia
odwołania do Sądu Najwyższego w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz
z uzasadnieniem. Z załączonego do akt orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z
dnia 5 października 1996 r. [...] wynika, że Sąd ten po rozpoznaniu odwołania
obwinionego lekarza Romualda M. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie
Okręgowego Sądu Lekarskiego w O, z dnia 13 marca 1996 r. [...], w którym Sąd ten
wymierzył obwinionemu lekarzowi karę 12 miesięcy zawieszenia prawa wykonywania
zawodu lekarskiego. Zdaniem Sądu Najwyższego, tylko od orzeczenia Naczelnego
Sądu Lekarskiego, który orzekając w II instancji wymierzył obwinionemu lekarzowi karę
zawieszania prawa wykonywania zawodu lekarza na okres przekraczający sześć
miesięcy do trzech lat, przysługuje obwinionemu lekarzowi prawo wniesienia odwołania
do Sądu Najwyższego. Według § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie
odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz. U. Nr 69, poz. 406) obwinionemu lekarzowi
przysługuje prawo odwołania od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w I
instancji oraz w przypadku przewidzianym w art. 42 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich w
terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia lub postanowienia wraz z uzasadnieniem
oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania. Przepis § 46 ust. 3 i 4 w
związku z § 53 wymienionego rozporządzenia uregulował kwestię odmowy przyjęcia
środka odwoławczego, stanowiąc, że od postanowienia o odmowie przyjęcia środka
odwoławczego przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania odwołania w
terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Według art. 57 ust. 1 ustawy o
izbach lekarskich tylko "w sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie do
postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio
przepisy kodeksu postępowania karnego". Wobec uregulowania w § 46 ust. 3 i 4 w
związku z § 53 z cyt. rozporządzenia kwestii odmowy przyjęcia środka odwoławczego,
nie mają w tym przedmiocie zastosowania przepisy Kodeksu postępowania karnego,
wymienione w pouczeniu przesłanym obwinionemu tj. art. 378 i art. 414 § 2 KPK,
odmiennie regulujące odmowę przyjęcia środka odwoławczego. W związku z tym
zażalenie obwinionego lekarza nazwane odwołaniem na zarządzenie
Przewodniczącego NSL jest zasadne, gdyż postanowienie o odmowie przyjęcia środka
odwoławczego, wydaje Naczelny Sąd Lekarski, a nie Przewodniczący NSL. Dlatego
wymienione zarządzenie o odmowie przyjęcia odwołania, podlega uchyleniu.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.